De krant die je leest van A tot Z
Maandag 24 Juni, 2019

zaterdag 23 maart 2019

Column:

Column Bert Heikens (huisarts) maart 2019

Door: Redactie

Eenvoud

Ze zijn er niet wekelijks maar wel meerdere keren per jaar: bijzondere verhalen in de spreekkamer bij de dokter. Zo was er die ene patiënte die op mijn spreekuur kwam en haar verhaal vertelde. Over de behandeling die ze wilde en uiteindelijk had gekregen en dat ze nu herstellende was. Wat is het dan dat mij zo aangreep? Het was het verhaal wat ze zo mooi vertelde. De weg die haar langs vele hulpverleners voerde. De eenzaamheid die ze hierbij voelde. Uiteindelijk was er dan die ene hulpverlener die het wél kon. Ik kende deze patiënte goed, ik zag haar wekelijks. Ze zag er altijd somber uit met altijd dat vleugje wanhoop in haar ogen. Nu zat ze voor me met een twinkeling in haar ogen, als uiting van geluk. Ze was compleet veranderd. Het was denk ik die twinkeling die mij ontroerde. Ik werd letterlijk in haar verhaal gezogen. Zo mooi was dit om te zien, iemand weer gelukkig zien zijn na vele jaren van eenzame strijd in de hulpverlening. Ik had haar een beetje kunnen steunen door er gewoon elke week te zijn. De functie voor mij? Ik leerde dat ook ogenschijnlijk onoplosbare problemen toch weer kunnen herstellen dankzij de kracht die je als mens kunt hebben. En dat het luisterend oor ook in al zijn eenvoud altijd helpt.

Geen reacties

Wilt u reageren?




Wij plaatsen alleen inhoudelijke reacties. Reacties met voornamelijk slogans en kreten worden niet gepubliceerd.