De krant die je leest van A tot Z
Maandag 24 Juni, 2019

woensdag 20 maart 2019

Column:

Column Huub van ’t Hek (maart 2019)

Door: Redactie

Rechtbank kiest voor
(kinder)mishandeling

Huub van ’t Hek

Het gesloten gezinssysteem is een ernstige vorm van psychische, fysieke en vaak ook seksuele mishandeling. In dat systeem is één ouder de absolute dictator. Hij/zij bepaalt niet alleen het gedrag van alle bij het gezin betrokken personen, maar controleert dit gedrag ook. De bepalende en controlerende ouder als intimiderende mishandelaar, die in de eigen psyche wordt geleid door een niet te stuiten vernietigingsdrang. Wie zich aan hem/haar onttrekt, zal moeten worden uitgeschakeld en vernietigd. Leven in een gesloten gezinssysteem is het best te vergelijken met een goed functionerend concentratiekamp.
De buitenwereld merkt er in de regel weinig van. Omdat de slachtoffers zwijgen. Omdat de intimiderende mishandelaar zich in de buitenwereld weet te gedragen als uiterst charmant, voorkomend en meegaand. Hij/zij weet de buitenwereld zo te manipuleren, dat het lijkt alsof de slachtoffers de aanstichters van het kwaad zijn.

Ook het gesloten gezinssysteem leidt tot voorspelbare echtscheidingen. De vraag dus naar het hoofdverblijf van de kinderen en de omgangsregeling met de niet verzorgende ouder. In te veel gevallen wint de manipulatie van de bepalende en controlerende ouder het van de slachtoffers van de mishandeling. Omdat instanties als de Raad voor de Kinderbescherming, Veilig Thuis, de Gemeente en Jeugdbescherming met grote regelmaat laten blijken geen kennis te hebben van en geen ervaring te hebben met het gesloten gezinssysteem. Bovendien is er op iedere straathoek een advocaat te vinden die de bepalende en controlerende mishandelaar tegen een nette vergoeding wil bijstaan. In andere gevallen wijken de wettelijke instanties veelal voor de intimidatie en de bedreiging van de zich als ruziejunk gedragende ouder.

De wettelijke instanties laten zich leiden door de wettelijke opdracht dat de kinderen in geval van een echtscheiding contact moeten hebben met de beide ouders. Gek genoeg volgt de rechtbank in bijna alle gevallen de bevindingen van de instanties. In het geval van een gesloten gezinssysteem is dat meer dan een levensgroot gevaar. Omdat de kinderen of een concentratiekamp als hoofdverblijf krijgen of verplicht worden om om te gaan met een intimiderende mishandelaar.
De instanties blijven erop hameren dat de communicatie tussen de ouders moet worden verbeterd. Dat is onmogelijk, omdat één partij is gevlucht uit een omgeving van intimidatie, vernedering, psychisch, fysiek en veelal seksueel misbruik.

Hoe een kind ook protesteert, het wordt vóór het negende jaar niet gehoord. Door geen enkele wettelijke instantie en ook niet door de Rechtbank. Kinderen mogen dus van rechtswege worden mishandeld en misbruikt. Een droevige, maar bovenal niet te verteren conclusie.

Geen reacties

Wilt u reageren?




Wij plaatsen alleen inhoudelijke reacties. Reacties met voornamelijk slogans en kreten worden niet gepubliceerd.