Een taart waard: D66 Haren zet oudere vrijwilligers in het zonnetje

In het verkiezingsprogramma van D66 Haren staat: ‘D66 is voorstander van regelmatige, positieve aandacht voor Harense mantelzorgers en vrijwilligers’. Elk jaar met Valentijnsdag bezorgt D66 een Harense burger die veel voor de samenleving betekent een taart. Dit jaar schenkt D66 de hele maand februari aandacht aan het cement van de samenleving: de vele vrijwilligers en met name de ouderen onder hen. Want ouderen zijn niet per definitie zorgvragers, zij doen in Haren ontzettend veel vrijwilligerswerk en mantelzorg. Onder het motto ‘Een taart waard’ bezorgt D66 hartvormige taarten aan zestigplussers die in de praktijk laten zien hart voor de Harense medemens te hebben.
De taart van deze week gaat naar Erna Poutsma, die de taart overigens doorgeeft aan de vrijwilligers en medewerkers van Torion.

Erna Poutsma: bezoekgroep, telefooncirkel, Algemene Hulpdienst Haren, leesclub
Vrijwilligerswerk hoort als vanzelfsprekend bij Erna Poutsma (69). In de jaren tachtig was zij met haar man zeer actief bij zeilvereniging VWDTP. Erna verzorgde de clubkrant, haar man was materiaalcommissaris. Aan zeilen kwamen ze op den duur niet eens meer toe.
Na het overlijden van haar man, in 2002, werd Erna lid van de Nederlandse Vereniging van Huisvrouwen, tegenwoordig Vrouwennetwerk. Zij meldde direct dat zij zich actief wilde inzetten en dat bericht werd met gejuich ontvangen. Vier jaar lang verzorgde Erna de clubkrant en vervulde zij een bestuursfunctie. En een tijdje bezorgde zij het blad Binding van de Anbo bij de leden.
Er gebeurt in Haren erg veel voor ouderen, vindt Erna. En heel veel ouderen doen vrijwilligerswerk, sommigen tot op hoge leeftijd. Bij Torion hoort Erna tot de jongsten. Sommige vrijwilligers doen werk dat eigenlijk betaald zou moeten worden. De chauffeurs van het ouderenvervoer bijvoorbeeld of de medewerkers van het Lokaal Loket.

Bezoekgroep
Een herseninfarct maakte dat Erna het rustiger aan moest doen. Bij de fysiotherapeut zag zij bij toeval een oproep van de Stichting Welzijn Ouderen Haren (SWOH): mensen voor de bezoekgroep. Dat zou een uur per week kosten. ‘Als ik die tijd niet voor een ander over heb, is er iets mis’, bedacht Erna en zij meldde zich aan. Er volgde een serieuze sollicitatieprocedure en daarna werd zij gekoppeld aan iemand die bij haar paste. Het paste en het klikte: zeven jaar lang al bezoekt Erna elke week een mevrouw. Meestal op zondagmiddag, dat is voor beiden gezellig. ’s Zomers zitten ze graag samen op een terrasje.
De bezoekgroepen vallen tegenwoordig onder Torion, er zijn er meerdere, ook één speciaal voor zieken. En er is sinds enige tijd een bezoekgroep-met-hond. De bezoekers nemen hun hond – mits niet te groot en wel vriendelijk – mee naar Alzheimerpatiënten. Die reageren wonderbaarlijk goed op de hond: zij beginnen er vaak tegen te praten en kunnen er mee knuffelen.
Erna’s bezoekgroep bestaat uit zestien personen. De mensen die bezocht worden zijn gemiddeld ouder dan negentig, ze wonen thuis of in een van de verzorgingshuizen. Ze krijgen te weinig bezoek. Meestal geven huisarts of maatschappelijk werk dit door aan Torion. Vier keer per jaar komt de bezoekgroep bijeen om ervaringen uit te wisselen en om een toepasselijke lezing bij te wonen, over het verwerken van emoties bijvoorbeeld, over intermenselijke contacten of over de WMO.
Opmerkelijk is dat er bijna geen mannen bezocht worden; ze zijn er niet of ze melden zich niet. Er zijn ook vrijwel geen mannelijke bezoekers.

Telefooncirkel
Erna is lid van de telefooncirkel. De telefooncirkel is ooit opgezet door het Rode Kruis. De bedoeling is dat mensen die alleen wonen elkaar elke ochtend even bellen om te checken of alles nog in orde is. Een cirkel heeft zeven leidsters, die allen één dag per week de cirkel leiden. Zij starten de cirkel door de bovenste van de lijst te bellen. Die belt nummer twee enzovoort tot de laatste de leidster weer belt en de cirkel rond is. De belronde duurt vijftien tot twintig minuten. De leidsters kennen de sleuteladressen (meestal de buren) en als een deelnemer aan de cirkel geen gehoor geeft, worden de buren gewaarschuwd. Het geeft een veilig gevoel en het is altijd weer plezierig dat er ’s morgens vroeg twee mensen goedemorgen tegen je zeggen.

Algemene Hulpdienst Haren
Erna heeft ook nog een tijdje bij de Algemene Hulpdienst de telefoondienst waargenomen. De Algemene Hulpdienst is elke ochtend tussen 9-10 uur telefonisch bereikbaar voor iedereen die hulp nodig heeft voor bijvoorbeeld het doen van boodschappen, begeleiding naar een dokter of ziekenhuis of een bezoekje aan de bank. De telefonist zoekt op een lijst vrijwilligers een geschikte hulpverlener en brengt de afspraak tot stand. Het vervoer gebeurt gewoonlijk met de auto van de hulpverlener.

Leesclub
Erna is lid van een van de drie leesclubs die Torion organiseert. Groepjes van 10-13 ouderen die onder leiding van een professionele kracht een boek lezen dat de PBC Groningen levert. Dat boek wordt daarna besproken. Naast de beroepskracht is er een vrijwilliger die de organisatie en administratie verzorgt.
Al met al is Haren een dorp waar je goed oud kunt worden, vindt Erna. Er zijn volop mogelijkheden om mensen te ontmoeten en om activiteiten met elkaar te organiseren. Als vrijwilliger, maar ook als deelnemer, dat loopt vanzelf een keer in elkaar over.

Wil Legemaat