De krant die je leest van A tot Z
Woensdag 26 september, 2018

vrijdag 09 februari 2018

Nieuws:

Harenaars trotseerden de ‘hel’ van de Weissensee. Doel niet bereikt, missie wél geslaagd.

Door: Redactie

Onthoud de namen van deze sporters uit Haren en omgeving: Alien Vos, Addy Lubbert, Ale Riedstra, Luuk Feenstra, Maarten van IJcken, Pieter Lubbert en Yuri Blaauw. Zij startten 1 februari onder de naam Haren4AIR op de Weissensee in Oostenrijk om daar de alternatieve Elfstedentocht van 200 kilometer te rijden voor het goede doel. Voor de Stichting Skate4AIR lieten zij zich sponsoren, de opbrengst gaat naar de bestrijding van de fatale taaislijmziekte (CF). Eén van de deelnemers aan de barre tocht, Pieter Lubbert, doet verslag.

Door Pieter Lubbert

Voor het 4e achtereenvolgende jaar vertrok ik op 31 januari met Skate4AIR naar de Weissensee in Oostenrijk. Het belangrijkste doel: geld bijeenbrengen voor onderzoek naar cystic fibrosis (taaislijmziekte). Niet onbelangrijk: 200 kilometer schaatsen binnen de limiet van 11 uur en zonder kleerscheuren thuiskomen. De voortekenen waren al slecht dit jaar: nog maar vier weken voor de start moest de Oostenrijkse ijsmeester zijn meerdere erkennen in de slechte weersomstandigheden. De doorgang van het complete evenement op de hoog gelegen Weissensee stond ter discussie omdat een dikke laag sneeuw en relatief hoge temperaturen de mooie ijsvloer in enkele dagen omgetoverd hadden in prutijs. De race ging tóch door. Op donderdag 1 februari startten we om zes uur in de ochtend. De temperatuur was tegen mijn verwachting in nauwelijks onder nul gedaald. Koud genoeg om het ijs nog niet te laten ontdooien, maar voor hoe lang? Moeiteloos draaiden we rondjes van tien kilometer in ongeveer 25 minuten. Totdat de dooi inviel en het begon te regenen. In een tijdsbestek van nog geen uur veranderde het ijsoppervlak in een kapotgereden sneeuwlaag. Helaas werd de kleur rood op het ijs veroorzaakt door het bloed van mensen die zich bij valpartijen ernstig verwond hadden! Nog twee rondes hield ik het vol in deze omstandigheden. Mijn eigen groep was al opgehouden te bestaan, ieder voor zichzelf probeerde nog aan te klampen bij een groepje om het tempo vast te houden. Na 130 kilometer werd mij duidelijk dat ik de finish binnen de limiet niet meer zou halen. Wederom acht keer vallen in die laatste ronde deed me besluiten dat het dit jaar niet zou gaan lukken om de volle 200 kilometer uit te schaatsen.


Afvalrace

Rijders met verschillende snelheden hebben zich inmiddels samengevoegd om toch maar het tempo vast te houden. Elke ronde een korte pauze om toch maar zo veel mogelijk energie te sparen voor de laatste rondes. Een van die stops doet Harenaar Luuk Feenstra de das om. Als de groep plotseling de catering tent verlaat moet hij met losse helm en handschoenen de inhaalrace inzetten. Genadeloos gaat hij onderuit op het zwaar beschadigde ijs en moet door het medisch team beoordeeld worden. De schade valt mee, maar de lol is er af en Feenstra stopt. Door de vele valpartijen is ook voor mijn vrouw Addy kort daarna de maat vol. Honderdzestig kilometer en nog zonder schade, maar alle valpartijen leiden tot de angst dat dit niet goed blijft gaan. Van ons team uit Haren rijden alleen Yuri Blaauw en Maarten van IJcken de tocht uit. Zo zwaar als dit jaar was het nog nooit. Enkele mensen met CF schaatsten mee. Hun succesverhalen, nu zij dankzij medicijnen kunnen meedoen, doen onze blessures snel vergeten. Met z’n allen hebben we al meer dan 200.000,- euro opgehaald. Missie toch geslaagd!

foto 1: Uitgeputte Yuri Blaauw na 200 kilometer
foto 2: Team Haren4AIR v.l.n.r. Pieter Lubbert, Yuri Blaauw, Addy Lubbert, Ale Riedstra, Maarten van IJcken en Luuk Feenstra

Geen reacties

Wilt u reageren?




Wij plaatsen alleen inhoudelijke reacties. Reacties met voornamelijk slogans en kreten worden niet gepubliceerd.