Gesprek op het bankje met Piet teune

Gesprek op het bankje
Deze maand met Piet Teune (73), oud-kapper en oud-assuradeur

Het sneeuwt op het bankje. Wat zijn uw mooiste winterse jeugdherinneringen eigenlijk? Antwoord: “Dan denk ik aan Hoogezand, waar ik als kind het ijs van de stoep ging krabben. Dat hoefde niet, maar ik vond het leuk om te doen. En schaatsen op de ijsbaan in Kalkwijk natuurlijk.”

In wie of wat heeft u een rotsvast geloof?
Antwoord: “In God. Maar wel anders dan vroeger. Het geloof was vroeger strak en ik sta er nu losser in. Ik hoop op de hemel, maar ik weet niets zeker. Mijn lieve vrouw Stieneke is vorig jaar overleden en zij geloofde vast dat ze naar de hemel zou gaan en dat vond ik zo mooi voor haar. Ik zing veel en luister naar mooie christelijk muziek. En op zondag luister ik online naar de kerkdienst uit Haren.”

U komt vrolijk over. Is die vrolijkheid altijd echt of is het soms een masker?
Antwoord: “Nooit een masker. Ik heb ook wel eens moeilijke momenten, maar die verwerk ik thuis. En huilen kan ik niet. Ik heb wel eens verdriet, maar geen tranen.”

Is er een recept voor levensgeluk?
Antwoord: “Liefde en eerlijkheid. Die ondervind ik van de mensen vlak om mij heen. In mijn werkomgeving vroeger was dat soms wat minder, laat ik het zo zeggen.”

Waar bent u uitgesproken goed in?
Antwoord: “In praten en daar heb ik altijd mijn boterham mee kunnen verdienen.”

In welk huis in Haren zou u wel willen wonen?
Antwoord: “Waar ik nu woon. In die flat aan de Irisweg helpen de mensen elkaar.”

Ik geef u het nummer van Poetin. U mag hem bellen. Wat wordt de inhoud van dat gesprek? Antwoord: “Ik zou hem zeggen dat hij Zelensky moet bellen en geen bommen meer moet gooien. En als hij dat moeilijk vindt, bied ik me aan als bemiddelaar.”

Welke muziek hoorde u het meest recent, vandaag of gisteren? Was het mooi?
Antwoord: “Geestelijke muziek, iedere dag. Tijdens de crematieplechtigheid van mijn vrouw, nu precies een jaar geleden, hadden we ook van die prachtige muziek: ‘Wat de toekomst brengen moge’, ‘Ruwe stormen mogen woeden’. En vooral: ‘Tel uw zegeningen’. Ik ben zelf ook een heel tevreden mens.”

Dank u wel heer Teune. Was leuk om u op het bankje te mogen spreken.

foto: Door Yvonne Flikkema-Arents