Hein Aalderink straalt weer

Het standbeeld van weldoener Hein Aalderink uit Haren, dat in 1923 was geplaatst ter gelegenheid van zijn 70e verjaardag, is gerestaureerd. Trots werpt hij weer een wijde blik over de polders rondom natuurgebied Sassenhein en volgens voorzitter Gerard Wolters van Hengelclub Sassenhein is dat van symbolische betekenis.

Testament
Aalderink (1853-1939) en zijn vrouw Saskia (Sas en Hein) zijn voor de hengelclub van groot belang geweest. Zij kochten in 1909 het gebied bij Haren met turf en petgaten, opdat in de veenplassen kon worden gevist. Daartoe werd de Hengelclub Groningen opgericht, later herdoopt in Sassenhein. Om de natuur en de vissport voor Haren te behouden liet Aalderink in zijn testament vastleggen dat de bestemming van Sassenhein nooit mocht worden veranderd. Tot op de dag van vandaag wordt die wens geëerbiedigd.

Ommekeer
Dankbare vissers hebben in 1923 het beeld aan hun weldoener geschonken, dat werd gemaakt door Willem Reinders. Al 100 jaar staat het fier overeind en in die eeuw zag Hein oorlog, lief en leed aan zich voorbij trekken. De hengelclub kwam in het begin van deze eeuw in moeilijkheden door bestuursperikelen, maar ook door stijgende kosten van onderhoud van het houten woonhuis en clubhuis. Verder bleek de beschoeiing van de plassen ernstig verwaarloosd, zodat het bestuur op zoek moest naar geld. In 2009 werd besloten het paviljoen te verkopen aan horecaondernemer Gert Bruns en die transactie luidde de ommekeer in. De club heeft nu geen geldzorgen meer en maar liefst 500 leden. Daarbij doet ook de jeugd zich gelden.

Karpers
Na de onthulling van het fraai gerestaureerde standbeeld op 31 mei werd er onder parasols genipt aan champagne en natuurlijk gepraat over de hengelsport. Voorzitter Gerard Wolters en twee leden vertellen vol passie over de kunst van het karpervissen. In Sassenhein zwemmen er zo’n 350 rond en de meesten worden door de vissers zelfs herkend aan hun uiterlijk. Het spannende spel begint al met de voorbereidingen, het slijpen van de haken, het aas bereiden. Door de waterspiegel heen en met sensoren kan de visser de karper zien naderen en zodra die heeft gehapt en met hoge snelheid wegvlucht begint de strijd pas echt. na de vangst wordt de karper gekoesterd, gefotografeerd en heelhuids teruggeplaatst.

Tweede poging
Een eerdere poging om het beeld te laten restaureren mislukte, doordat de restaurateur daags voor aanvang van de klus overleed. Het beeld werd dus maar weer uit zijn atelier opgehaald en inclusief een beschadiging aan de hoed teruggezet, wachtend op betere tijden. Het was typerend voor de donkere jaren rond 2008. Nu het weer goed gaat met de vereniging, zo memoreerde de voorzitter in zijn toespraak, was de tijd rijp om het beeld van Hein definitief in oude glorie te herstellen. Dankzij een subsidie van Sportvisserij Nederland en het vakmanschap van de restauratieschilders van Cor Buist, kon Hein worden verjongd, zodat hij weer gezien mag worden, vele jaren lang.

foto: Jan Kamman van Sportvisserij Nederland (rechts) en Gerard Wolters na de onthulling.