Straatspeeldag Meerweg is een statement

Cato van der Vlugt en Marleen van Woerkom zijn bezorgde moeders aan de Meerweg. “Auto’s rijden hier te vaak en te snel. We willen onze straat veiliger maken en daarvoor doen we een beroep op de gemeente.”Volgens de moeders, die vandaag mede de straatspeeldag aan de Meerweg organiseerden, is de Meerweg een 30 km-zone, maar weet niemand dat. “Die zone begint al aan de Emmalaan, maar het verkeer wordt er hier al niet meer op attent gemaakt”, zegt Cato van der Vlugt. “Daarom weet niemand dat je hier niet sneller mag rijden.” De moeders spannen zich met andere straatbewoners in voor een gezamenlijke actie naar de gemeente. “Op 6 juni hebben we een afspraak met de burgemeester, dan gaan we dit aankaarten. Maar het is voor hen geen nieuw probleem. We hebben hier meerdere straatspeeldagen gehad en telkens was de boodschap dezelfde. We hebben wel ideeen aangedragen, zoals een andere inrichting van de straat of drempels. Maar daar kleven bezwaren aan, vooral voor de ondernemers.”

De actievoerders erkennen dat ze in het dorpshart wonen en dat zij drukte voor lief moeten nemen. Het gaat hun vooral om de snelheid. “Maar over het algemeen vind ik dat kinderen in Haren te weinig speelruimte hebben”, zegt Van Woerkom. “En overal waar gras is ligt hondenpoep.”

De straatspeeldag in de Meerweg werd vandaag om 14.00 uur geopend in aanwezigheid van wethouder (verkeer) Liesbeth Boekel (op foto links). Mensen van de gemeentelijke buitendienst en kinderen veegden de straat schoon. Later zouden kinderen het getal 30 op straat kalken. Voorts is een begin gemaakt met een handtekeningenactie voor een veiliger Meerweg. Het stak de organisatie van deze dag dat de gemeente dit jaar geen subsidie wilde geven. Van der Vlugt: “Vorige jaren kregen we wel een bijdrage, dit jaar scheen dat niet mogelijk kennelijk, dat vonden we erg jammer.”

Wethouder Boekel, geconfronteerd met het verhaal van de ‘niet verstrekte bijdrage’ reageert met een schouderophalen. “Ja, ik heb het gehoord. Vroeger kwam die subsidie geloof ik uit een onderwijspotje en dat was nu leeg. Maar het gaat om iets van honderd euro, daar moeten we niet moeilijk over doen. Ik ga het even uitzoeken en dan vind ik vast wel een potje waar nog wel wat in zit.” De wethouder liep glunderend rond en aanschouwde zowel jong als oud, dat genoot van het feit dat er geen auto’s langsraasden. Het was warm en broeierig, de sfeer was opgewekt.