De ‘man met het witte paard’ overleden

In Haren was deze ruiter een bekende verschijning. Een heer die met een witte schimmel over Harense zandwegen ging. De afgelopen week is hij overleden.Op verzoek van de overledene zal Haren de Krant aandacht besteden bij zijn overlijden. We ontvingen van dochter Suzanne van der Ploeg het volgende verhaal.

,,Bent u niet de man van het witte paard? Het was een vraag waar Piet van der Ploeg al lang niet meer van opkeek. Regelmatig werd hij op straat of in een winkel aangesproken met die vraag. Niet alleen in Haren, ook in Arnhem en Den Haag waar hij vaak voor zijn werk was, kwam het voor dat iemand in de lift zei: ,,Ik ken u ergens van. Komt u ook uit Haren? Als hij dat bevestigde, kreeg hij te horen: ,,Nu zie ik het, u bent de man van het witte paard.
Bijna twintig jaar lang was het dan ook een vertrouwd beeld. Wie s morgens vroeg zijn hond uitliet of door het raam naar buiten keek, zag Piet langskomen. In de begin jaren op zijn merrie Golden Gate, later op zijn zelfgefokte ruin Ilias.
Hij was een paardenman in hart en nieren. Elke vrije minuut besteedde hij aan zijn paarden. Jarenlang trainde hij bij de Blauwe Ruiters en deed hij mee aan wedstrijden. Toen zijn merrie vanwege een beenblessure niet meer te berijden was, fokte hij drie veulens. De jongste hield hij zelf. Met veel geduld maakte hij deze spring in het veld zadelmak.
Wedstrijdrijden hield hij voor gezien, maar hij beleefde heel veel plezier aan zijn ritten door de Appelbergen, het Noordlaarderbos of het Quintusbos. Piet nam altijd een vaste route door het dorp. Van de Oosterweg via de Poorthofsweg en Nieuwlandsweg naar het onverharde deel van de Lutsborgweg. Onderweg spraken mensen hem vaak aan over zijn paard of ze staken hun hand op als hij langskwam.
Een dag voor Kerst kreeg hij totaal onverwacht te horen dat hij ongeneeslijk ziek was. Zijn ziekte dwong hem onmiddellijk zijn paardenhobby te beeindigen. Vlak voor zijn overlijden op 15 februari, liet hij zijn familie weten dat hij graag wilde dat zij na zijn overlijden Haren de Krant zouden laten weten dat de man op het witte paard overleden was. Zodat iedereen die altijd zo trouw naar hem zwaaide zich niet af hoefde vragen waar hij en zijn witte paard zijn gebleven.