’t Behouden Huys is heus niet rijk

 

Het landgoed ‘Vijverberg’ in Harenermolen is een schilderij. Omzoomd door bos en platteland. Op dit begeerlijke stukje Haren is sinds tien jaar ‘t Behouden Huys gevestigd. Therapiecentrum voor mensen die door de ziekte kanker zijn geraakt en na de diagnose hun leven weer op de rails willen krijgen. Onlangs werd speciaal voor hen een kantoorvilla gebouwd door eigenaar Jan de Boer, zodat het centrum kon uitbreiden. “We zitten hier op een schitterende locatie, die recht doet aan ons werk”, zegt directeur Mieke Oosterwijk. “Maar we merken soms dat mensen het idee hebben dat we heel rijk zijn. Dat beeld staat haaks op budgetten in de zorg, die steeds meer onder druk staan. Ik kan dus gerust zeggen: wij zijn niet rijk! Wij kunnen slechts overleven dankzij sponsoren en door een heel zuinig financieel beleid.” Haren de Krant wil daar meer over weten.

Tjerk Huppes

Ruim tien jaar geleden was het Harener Tjerk Huppes die mede het initiatief nam voor dit therapiecentrum. Hij had kanker en zocht een manier om met dit ‘onacceptabele feit’ verder te leven. Zijn gedachtegoed werd tastbaar in ’t Behouden Huys, waar kankerpatiënten en hun naasten hulp wordt geboden bij het oppakken van de draad in hun leven. Dat leven staat op zijn kop als kanker er is binnengeslopen. De medische strijd tegen de ziekte is zeer belastend (chemo, bestraling) maar de mentale kant van die strijd raakt aan de essenties van het bestaan. Psychologen en therapeuten van ’t Behouden Huys helpen de patiënt en diens naasten om orde te brengen in de chaos. “Men zal moeten ontdekken wat belangrijk is in de tijd die nog rest, soms is dat nog heel lang”, zegt Mieke Oosterwijk. “Als dat inzicht op tafel ligt, kunnen ze proberen de regie op hun leven terug te krijgen. Waar nodig helpen we ook in die fase mee.” Aldus de kern van de zaak.

Knellende geldzaken

’t Behouden Huys  begeleidt jaarlijks ruim 600 personen en heeft een jaaromzet van 1,3 miljoen euro. De facturen worden door verzekeraars betaald, maar volgens Mieke Oosterwijk is dat niet kostendekkend. “Dat is een bewuste keuze”, erkent ze. “Wij leveren meer dan wordt vergoed, geven meer aandacht aan mensen en nemen daar meer tijd voor. Het gevolg is dat we dus structureel niet alle kosten kunnen dekken uit het geld van de verzekeraars. We doen dat uit overtuiging, maar moeten de gevolgen daarvan wél zelf oplossen. Daarom leunen wij op sponsoren en mensen die ons financieel willen steunen.” Er is nóg een financiële voetangel, waarmee ’t Behouden Huys twee jaar geleden in de problemen kwam. De overheid liet weten een gehele behandeling in één keer en pas achteraf te willen betalen. Bij een gemiddelde behandelperiode van tien maanden  moet ’t Behouden Huys dus jaarlijks gemiddeld een miljoen voorfinancieren. Oosterwijk: “Door die maatregel zijn veel zorgorganisaties in financiële problemen gekomen of zelfs failliet gegaan. Dat hebben wij met kunst- en vliegwerk kunnen voorkomen dankzij de hulp van de ABN Amro en een paar welwillende zorgverzekeraars.”

Hoe zit het met het zuinige financieel beleid als je je zo’n statige locatie kunt permitteren? Mieke Oosterwijk: “In de eerste plaats heeft deze locatie een functie, hier in de bossen kunnen de cliënten tot rust komen. Verder heeft de eigenaar van het pand ons geholpen. Ons nieuwe gebouw heeft hij casco aan ons verhuurd, zodat we de huur zelf kunnen opbrengen. Vervolgens hebben sponsors en bedrijven het voor ons ingericht tegen lage kosten of gratis. Daardoor kunnen we ons deze prachtige locatie veroorloven. Verder werken de mensen hier uit diepe overtuiging. Een bescheiden salaris en geen overurenregeling. Dat maakt van ’t Behouden Huys een heel bijzonder bedrijf. Ik vind het fantastisch dat ik daar mag werken.” Zie ook: www.behoudenhuys.nl