Waar gaan de Blauwe Ruiters naartoe?
Verhuizen de Blauwe Ruiters naar de Bongerd? Achter de Oosterweg staat, midden tussen de weilanden en houtwallen, een oude boerderij. De meeste ramen zijn dichtgespijkerd met houten platen en op het rustieke bord dat aan de gevel hangt, staat een hoefijzer afgebeeld met de opening naar boven en de tekst ‘L.R. De Blauwe Ruiters’. Het is de manege van landelijke rijvereniging de Blauwe Ruiters. Nog wel.

Foto: Van links naar rechts: Mariza Wortmann, Annemiek Bos, Willem van Loo, Henk Bultstra, Ellen Oosterbeek en Jitske Huizinga.
Wie de boerderij van de Blauwe Ruiters binnengaat, ziet meteen de toiletten. “Die kunnen we niet gebruiken”, vertelt secretaris Willem van Loo. “Deze winter is er een leiding gesprongen. En die is niet gemakkelijk te repareren.” Boven aan de steile trap, vlak naast de toiletten, is een groot raam dat goed zicht biedt op de bak, waar de vereniging tot een aantal jaren geleden paardrijlessen gaf. Dat mag niet meer omdat het gebouw niet aan de veiligheidseisen daarvoor voldoet. In de kantine staat een grote, lege bekerkast. De zilveren bekers staan bij één van de leden op zolder. Om eventuele dieven voor te zijn.
Echt fleurig kun je de boerderij niet noemen. Aan onderhoud is al jaren zo weinig mogelijk gedaan. Logisch, want de Blauwe Ruiters gaat verhuizen. “Dat speelt al minstens vijftien jaar”, vertelt voorzitter Ellen Oosterbeek. “Maar het lijkt erop dat de gemeente nu haast maakt omdat ze hier in 2012 huizen wil bouwen.” De rijvereniging huurt het pand van de gemeente en de laatste huurverlenging loopt tot 1 mei 2011. En daarna? Ellen haalt haar schouders op. “Er zijn al zoveel plannen geweest”, zegt ze. Annemiek Bos vult aan: “In 2001 zijn we naar de toenmalige wethouder Berend Hoekstra gestapt omdat de gemeente langzamerhand groot onderhoud moest plegen terwijl de vraag over een andere locatie al veel langer aan de orde was.” Het groot onderhoud bleef achterwege en de vereniging bekeek verschillende plekken voor een nieuw onderkomen. Maar de ene na de andere locatie viel af.
Achterstallig onderhoud kost leden
Een rijvereniging met honderdvijfenveertig leden, van wie er tachtig meedoen aan wedstrijden, heeft natuurlijk ruimte nodig. Niet zozeer om paarden te stallen, want de meeste leden hebben een eigen paard en die huisvesten ze allemaal zelf. Maar ze organiseren regelmatig wedstrijden en dat vereist velden om te rijden en een gezellige plek voor de nazit. Die mogelijkheden moeten maar net allemaal voorhanden zijn. “De Blauwe Ruiters heeft een eigen identiteit”, vindt Ellen. “Er is een heel andere cultuur dan in een commerciële manage.”
“De Onner Esch Manege, de stallen van Annie Blom bij Onnen en ook manege de Bongerd in Glimmen zijn in het verleden al eens ter sprake geweest”, vertelt Annemiek. “Een andere optie was een plan voor nieuwbouw aan de Klaverlaan, waarmee Groen Links ons verraste. Maar het is daar zo nat dat het plan niet te betalen bleek.” En zo kunnen ze nog wel even doorgaan. “Al dat overleggen, jarenlang, kost best veel tijd en dus snipperdagen. Maar tot nu toe levert het niets op”, vindt Willem. “We zijn onderhand drie wethouders verder.” “Afgelopen zomer deed de gemeente ons opnieuw het voorstel om bij manege de Bongerd in te trekken”, vertelt Ellen. “De locatie was al eens vaker ter sprake geweest. We zijn een middag naar de Bongerd gegaan om de mogelijkheden te bekijken en tijdens een vergadering van de leden hebben we het voorstel besproken. De helft van de leden is tegen de verhuizing naar de Bongerd, de andere helft heeft geen mening. We hebben nu een eisenpakket samengesteld en gaan onderzoeken wat mogelijk is. Tot op heden hebben we trouwens niks meer van de manege gehoord.”
Dat genoegen blijkt wederzijds. “Een delegatie van de Blauwe ruiters is hier geweest. Ze waren enthousiast. Op de ledenvergadering in november zouden ze een positief advies uitbrengen”, vertelt Karin Bloem, van de Bongerd. “Daarna hebben we niets meer van ze vernomen. Wij hebben ze wel wat te bieden. In overleg kunnen we zorgen dat ze voor de wedstrijden een stuk land tot hun beschikking hebben. De club heeft een eigen identiteit en daarom willen ze graag een eigen plekje.” Haalt de Bongerd dan niet een concurrent in huis? Karin schudt haar hoofd en legt uit: “Wij zijn een manege. Negentig procent van onze ruiters heeft geen eigen paard. Wij organiseren wel onderlinge wedstrijden maar niet zoals de Blauwe Ruiters dat doet.”
“Onze leden doen mee aan wedstrijden tot op landelijk niveau”, beaamt Annemieke. “We hebben zelfs een internationaal jurylid.” Even is het stil in de kantine. De zes Blauwe Ruiters die bij elkaar zitten om de situatie te bespreken, kijken elkaar aan. Het is al zó vaak ter sprake geweest. “We houden de vereniging draaiende zonder subsidies. De gemeente doet alleen het groot onderhoud. De rest brengen de leden en sponsors op”, vertelt penningmeester Jitske Huizinga. “Dat we de binnenbak niet meer kunnen gebruiken, betekent dat we ’s winters geen activiteiten hebben en dat heeft ons leden gekost.” Ze schat het aantal op twintig en relativeert meteen: “Al weet je natuurlijk niet of iemand alleen daarom zijn lidmaatschap opzegt.” (GB)
Jubileum
Op 8 en 9 augustus viert de Blauwe Ruiters het 65-jarig jubileum. “Dat pakken we groots aan met een springconcours met hoge geldprijzen”, vertelt Ellen. “We genieten nog even van deze prachtige plek. Nu het nog kan.”
17 reacties