Wantrouwen

Als u mij  zou vragen uw gras te maaien, zou ik dat best even voor u willen doen. Ik haal uw maaier uit de schuur en een half uurtje later ligt uw gazonnetje er weer strak bij. Klaar. Maar o wee. De overheid wil dat u eerst uw verzoek aan mij schriftelijk indient, zodat ik kan bewijzen dat u het echt wilt. Vervolgens moet ik aantonen dat ik beschik over een grasmaaidiploma. Ik vul mijn gegevens in en stuur die naar Den Haag ter verificatie. Ik zou wel willen beginnen, maar ik heb dan eerst een tijdelijke ontheffing nodig, die ik bij de gemeente kan kopen. Als ik eindelijk wil maaien moet ik eerst het serienummer van de maaier invullen op een maai-formulier. Je mag namelijk niet met een willekeurige maaier maaien, hij mag geen Co2 uitstoten en hij moet arbovriendelijk zijn. Ik moet ook een schoongras-verklaring invullen voordat ik het stort.  Ik noteer bovendien de start- en eindtijd van het werkje op de maairegistratiekaart. Die informatie moet ik aan het Maai Registratie Kantoor (MRK) in Zoetermeer sturen, waar ze wordt verwerkt. Net als ik aan het maaien ben staat er een milieuambtenaar achter me, die bij wijze van steekproef de maaier komt controleren op loszittende onderdelen en een grasmonster neemt. Hij wijst me erop dat de maaier zijn APK niet heeft gehad en ik krijg een bekeuring. Voor het geval u denkt dat dit verhaal onzin is…dat is het ook. Maar in de kern is het realiteit. De politie kan geen boeven meer vangen omdat agenten op het bureau administratief werk moeten doen. Onderwijzers hebben nauwelijks tijd voor lesgeven, omdat ze in administratie verzanden. Verzorgenden hebben geen tijd meer om zorg te verlenen omdat ze iedere stap moeten registreren. Een complete afdeling houdt zich bezig met het verwerken van die gegevens, die vervolgens in grote kantoorgebouwen worden gecheckt en gecheckt en gecheckt. In ons land regeert niet de werklust, maar het wantrouwen. Systemen verdringen mensen die gewoon hun werk willen doen. Wie knipt de draden van de systemen als eerste door, zodat het echte werk kan beginnen?

Hein Bloemink