LIJK IN DE KAST?

De bestuurders van de gemeente Haren hadden besloten het kantoormeubilair niet mee te nemen naar het nieuwe gemeentehuis, maar te verkopen aan de liefhebber.Tafels, stoelen, kasten, alles werd verkocht. Zou u toch ook doen als je gaat verhuizen? Gewoon alles nieuw. Ook als je gaat kamperen, of het nou met tent of caravan is, na afloop van je verblijf verkoop je de hele mik gewoon aan de eerste de beste liefhebber. Geen gesleep meer naar huis of 80 op de snelweg met zo’n krepeerhok achter je geleasde Volvo, neen alles gaat weg. Een schitterende actie om onopvallend wat lijken achter te laten en die zo te lozen. De mensen die een kast gekocht hebben zullen dus voorzichtig moeten zijn.

Het eerste is er inmiddels al uitgerold; de gemeente heeft een vacature voor een nieuwe directeur-gemeentesecretaris v/m tegen een jaarsalaris van € 81.670,00. Met nog wat aanvullende futuliteiten kost ons dat toch al gauw een tonnetje per jaar. Waarom?

De huidige ambtenaar is te oud om nog burgemeester van b.v. Leek te worden en blijkbaar vergeten om in te tekenen op een VUT regeling. Nu het te laat is moet de burger deze vorm van wachtgeld maar betalen.

Hij was naar eigen zeggen toe aan een nieuwe uitdaging en gaat nu dus zijn opvolger voor de voeten lopen en al zijn voormalige ondergeschikten projectmatig stimuleren en ondersteunen, zoals zijn ambitie was bij de omschrijving voor zijn nieuwe werk. Solliciteren was niet nodig; gewoon zelf een baantje bedacht. Naar ik gehoord heb zijn er echter geen nieuwe projecten en zit al één project-ambtenaar met z´n armen over elkaar de hele dag achter zijn bureau te suffen. Misschien gaan ze wel gezellig naast elkaar achter hetzelfde bureau zitten, want zijn oude kamer is natuurlijk voor zijn opvolger. Tot zijn pensionering kost dat geintje de sterk bezuinigende gemeente Haren en de inwoners minimaal een half miljoen Euro. En over een paar jaar natuurlijk nog een daverende afscheidsreceptie als slagroom  op deze taart van geleidelijke pensionering. Moet kunnen; Wie wil dat nou niet? Maar ja, daar zullen wel vragen over komen in de gemeenteraad denk je dan. Dus hoe los je dat politieke addertje onder het gras nou op? Gewoon de fractievoorzitters uitnodigen voor een vertrouwelijk overleg, waarvan het besprokene dan geheim moet blijven. Zo trek je ze in het complot en worden ze medeplichtig. Het zal mij nu benieuwen of er iemand het naadje van de kous wil weten en op basis van de Wet Openbaarheid van Bestuur om opheldering vraagt. Over openheid gesproken; socialistisch groen zeurt over de gordijnen in de raadzaal die tijdens de vergaderingen open moeten als symbool van politieke openheid. Het veel gehoorde lachspiegeleffect nemen ze voor lief; valt er eindelijk eens iets te lachen om de politici. Maar ondertussen wél aanzitten bij doofpotgesprekken en zeuren over openheid noem ik schijnpolitiek.

Hoorde ook dat de wethouders geloot hadden wie de grootste kamer zou krijgen in het nieuwe gemeentehuis omdat ze er onderling niet uitkwamen. De collegevoorzitter, die een vriend heeft waarvan een kennis kandidaat-notaris is dus dat zat wel goed, verrichtte de loting. Begon ineens een wethouder na de loting te huilen omdat ie toch de kleinste kamer kreeg. Hebben ze maar weer geruild. Dat wordt natuurlijk nooit iets met een wethouder met zo weinig incasseringsvermogen. Ik denk dat die kamer binnenkort weer vrij komt voor een opvolger en zo hebben we weer iemand met wachtgeld.

Cees Bosman, februari 2011.                                    Reageren? cornelisbosman@hetnet.nl