Schaduwdossier Haren minder spannend dan het leek

Collega’s van de andere krant van Haren (Harener Weekblad) hebben met succes een beroep gedaan op de WOB en daarmee de gemeente gedwongen het zgn. ‘schaduwdossier Intermezzo’ aan de openbaarheid prijs te geven. De opbrengst was minder spannend dan verwacht, zo valt op te maken uit een publicatie van het Harener Weekblad. De verwachtingen waren hooggespannen, de inhoud was oud nieuws.

De stukken die door die krant zijn ingezien bevestigen de gang van zaken zoals die al eerder door de gemeente was toegegeven.  Het toenmalige college heeft in 2010 inderdaad de bedenkingen van kritische ambtenaren genegeerd en de ’te ruime’ vergunning verstrekt aan Intermezzo op het Raadhuisplein. Het college meende dat het bouwplan na vaststelling van het nieuwe bestemmingsplan alsnog wél legaal  zou zijn, zodat de situatie achteraf in stilte gelegaliseerd zou kunnen worden.  Een kritische ambtenaar zou nog hebben geopperd een kleine mededeling hierover op de gemeentepagina te publiceren om achteraf geen verwijt van stiekem gedoe te krijgen. Hij/zij had bedenkingen bij de zaak. Die publicatie kwam er niet.  Doordat kritische burgers vragen gingen stellen toen Intermezzo de bouwput liet graven, kwam het ‘binnenbochtje’  aan het licht.

Waarom deed het college dit?

Het college zou zich hebben laten leiden door het algemene belang van een mooi en aantrekkelijk Raadhuisplein. Volgens Harener Weekblad blijkt eveneens uit de stukken dat de gang van zaken ‘uniek’  en eenmalig was en geen (slechte) vaste gewoonte van de gemeente. Volgens de krant beschikt zij nog niet over alle stukken, omdat een deel van het dossier zoek is en ook zegt de krant niet te beschikken over e-mails die over deze kwestie zouden zijn gestuurd. Oud-wethouder Jeroen Niezen, die destijds nog aan het roer stond in dit dossier, heeft gezegd geen spijt te hebben van zijn handelswijze, omdat iedereen er in die tijd beter van is geworden. Met name die analyse doet bij sommigen het wantrouwen groeien dat er meer onverkwikkelijkheden aan het licht kunnen komen.

De zaak is uitgegroeid tot een kwestie die zou bewijzen dat het met de integriteit bij de gemeente Haren bar slecht gesteld zou zijn. Doordat het college telkens in een kramp schoot zodra er naar de zaak werd geïnformeerd (o.a. door raadsfracties) en zelfs de boeken toen nog niet wilde openen, groeide de verdenking dat er sprake kon zijn van een beerput. Of het openen van het vermaledijde ‘schaduwarchief’  aan die verdenking definitief een eind zal maken valt te betwijfelen. Er leeft bij een aantal fracties (CDA, D66 en GVH voorop) nog wantrouwen en die wond is nog niet genezen.