De krant die je leest van A tot Z
Donderdag 23 Juli, 2026
Deze post is bekeken 197 keer.

woensdag 09 mei 2012

Nieuws:

Harenaar beschreef laatste levensfase van zijn vrouw

Door: Redactie

Op 23 april 2006 overleed Nel Kedde uit Haren, 51 jaar oud. Ze leed sinds 2000 aan borstkanker. Zes jaar duurde haar strijd, waarbij zij haar man Gerrit aan haar zijde wist. Kedde heeft een minutieus verslag geschreven van de lijdensweg en geeft dat nu in boekvorm uit. Het wordt een zeer beperkte oplage.

Nel Kedde was bij veel mensen bekend, vooral omdat ze werkte in de buitenschoolse opvang van CBS de Borg in Haren. In 2000 werd borstkanker vastgesteld en vanaf toen waren er ieder jaar hoogte- en dieptepunten te noteren. Hoop en vrees wisselden elkaar af. Operaties, herstel, uitzaaiingen, overvolle IC-afdelingen, amputatie en tenslotte de allesomvattende mededeling dat behandeling verder zinloos was. “Toen ze dat hoorde in 2005 wilde ze ook stoppen met behandelen”, zegt Kedde. “Ze zei letterlijk: ik wil niet kaal in mijn kist liggen. Ik zie wel waar mijn bootje zinkt.” Het tekent de vastberadenheid van dat moment, maar er waren in die zes jaren ook grote moeilijkheden. “Onze drie dochters hadden grote moeite met de ziekte van mijn vrouw, de spanningen liepen wel eens hoog op. Eén dochter riep: mam, jij knijpt er straks tussenuit en laat ons achter. Die boosheid staat ook in het boek beschreven. Ik heb er begrip voor.” Met zijn boek hoopt Gerrit Kedde belangstellenden te laten zien wat de ziekte kan teweegbrengen in een mensenleven. Hij laat het boek in een zeer beperkte oplage drukken. Het kan tegen kostprijs worden besteld voor 17,50. Het telt 130 pagina’s. Bestellen kan tot 20 mei bij Gerrit Kedde: 050-5347693.

1 reactie

A. van Zet zegt:

Wat een respectvol eerbetoon van dhr. Kedde aan zijn overleden echtgenote! Ongetwijfeld heeft het schrijven van het boek ook helend gewerkt in zijn eigen rouwproces. Hij kreeg het zo letterlijk op een rijtje door alles chronologisch neer te zetten vermoed ik. Voor hun dochters is het vast een waardevol testament.

Iemand die door kanker getroffen wordt moet noodgedwongen door allerlei emoties gaan, leven tussen hoop en vrees. Vaak pijnlijke, mensonterende onderzoeken ondergaan. De behandelingen die tumoren doen slinken, dan wel volledig weghalen, zorgen er helaas ook vaak voor dat de kwaliteit van leven sterk verminderd wordt. Haar keus om, toen het vast stond dat de kankerstrijd verloren was, om niet meer verder behandeld te willen worden verdient alle respect omdat het haar keuze was. Net zoals het ook respect verdient dat een persoon met kanker (ik gebruik nimmer de term patient) wel gaat voor alle medische handelingen om zolang als mogelijk is te kunnen blijven leven. Omdat het haar of zijn keuze is.
Vaak zeggen mensen: ‘ * heeft de kanker overwonnen door keihard te vechten, * was een vechter!’ Dit stuit me tegen de borst en maakt me boos en verdrietig. Kanker is niet een wedstrijd. Kanker is niet een ziekte waar van te winnen valt door alleen maar keihard te strijden. Daarmee doe je mensen schromelijk te kort die moeten sterven aan kanker. Hebben zij niet net zo goed keihard gevochten om te mogen blijven leven? Deze mensen worden door zulke verklaringen onterecht gedegradeert tot laffaards. Het mogen overleven van kanker ligt aan zoveel verschillende factoren, de grootse factor daarvan is domweg GELUK hebben.

Nee, ik ben geen arts. Ik ben een ervaringsdeskundige: 10 jaar geleden ‘kreeg’ ik als jonge vrouw van 37 een agressieve vorm van borstkanker. Gzd was ik er op tijd bij en dankzij de nodige behandeling en met een overdosis aan GELUK ben ik er nog.

Een oud-klasgenootje van de Middelbare school van me, Marieta Bleuming, heeft heel, heel hard gestreden om te kunnen genezen van de longkanker die zij ‘kreeg’. De duivelse kanker spreidde zich uit naar andere delen in haar lichaam. Begin dit jaar kreeg ze te horen dat al haar inzet, al haar positieviteit niet mochten baten: ze is opgegeven door de medici. Omringd door haar geliefde echtgenoot probeert ze met volle teugen nog te genieten van de tijd die haar nog rest. Zij, en haar man, verdienen mijn diep respect. Zij is geen lafaard! Zij heeft helaas GEEN GELUK gehad.

Ik hoop dat het boek ook aangeboden gaat worden bij het loket aangepast lezen en dat het ingesproken gaat worden, zodat ik het boek van beluisteren omdat ik visueel beperkt ben. Voor mensen met kanker, hun naasten, de gezondheidszorg en belangstellenden lijkt het namelijk een zeer interassant boek.

Sterkte aan iedereen die het nodig heeft!

Wilt u reageren?




Wij plaatsen alleen inhoudelijke reacties. Reacties met voornamelijk slogans en kreten worden niet gepubliceerd.


Recente berichten



Recente reacties