GVH voelt wel voor zwembadrevolutie: verbluft, boos, verdrietig

De fractie van GVH geeft de strijd om een eigen zwembad in Haren niet op. Mariska Sloot zegt verbluft, boos en verdrietig te zijn nu de gemeente het doodvonnis van het zwembad wil tekenen. Zoals gemeld vindt de gemeente het reddingsplan van ZCH te duur.

Mariska Sloot is verbluft, omdat zij voortdurend van de gemeente heeft gehoord dat men een zwembad wenste te behouden. “Hierover staat zelfs een expliciete  zin in de voorjaarsnota”, aldus Sloot. Ze is boos omdat de zwemclub (die het reddingsplan op 2 april indiende) aan het lijntje is gehouden. “De gemeente had veel eerder kunnen zeggen dat men er niets in zag. Nu komt men met een gekleurd en negatief bericht naar buiten om haar keuze te verantwoorden. Ik zou graag het initiatiefplan van ZCH zelf lezen. Misschien blijkt het allemaal best haalbaar te zijn. Eigenlijk is iedereen het hele vorige jaar aan het lijntje gehouden, vanaf de dag dat het asbest werd gevonden, 17 mei.” Tenslotte is Sloot ook verdrietig. “Omdat in november 2011, toen het bad werd gesloten wegens asbest, mensen tegen me zeiden dat het bad nooit meer open zou gaan. Ze dreigen dus toch gelijk te krijgen”, aldus Sloot.

Wantrouwig

Mariska Sloot wantrouwt de verklaring van het college en wil gaan voor een revolutie in de gemeenteraad. “De oppositiepartijen waren tot nu toe altijd duidelijk over hun wens om het bad open te houden. Nu maar hopen dat ook andere partijen goede keuzes maken. Wij willen alsnog de strijd aangaan voor het behoud van het bad. Ik ken berekeningen van nieuwbouw voor twee miljoen, waardoor je voor de komende jaren een prachtig onderhoudsarm en duurzaam zwembad hebt. Het is nog niet verloren wat ons betreft.” Sloot is onthutst door het gebeurde en flapt eruit: “Ik zou wel eens willen weten of we het zwembad niet hadden kunnen behouden als er géén duur gemeentehuis was gebouwd, als de sportverplaatsing niet was doorgegaan. Ik denk dat we maar eens een paar dure projecten tegen het licht moeten houden die nog op stapel staan. Dan maar geen fietstunnel Oosterhaar, om maar eens wat te noemen.”  Mariska Sloot hoopt ook dat er fondsen en particuliere investeerders zijn die dit lezen en geld willen steken in het zwembad in Haren.

Gemengde emoties

In haar reactie spelen emoties van Sloot door elkaar. Enerzijds wil zij alsnog knokken voor het reddingsplan van de zwemclub/KNZB, anderzijds zit zij vol verwijt en wantrouwen in de richting van de gemeente, die volgens haar geen open kaart heeft gespeeld en geld heeft uitgegeven aan verkeerde dingen. Als de eerste schrik is geluwd zal GVH het reddingsplan en de argumenten van het college nog eens grondig lezen (die heeft men nog niet ontvangen), waarna de partij de messen kan slijpen voor de raadsvergadering van 25 juni. De kernvraag van deze discussie is nog steeds of Haren een eigen zwembad wenst te behouden. Sloot is eenduidig: ja.