Positief: De doorzettingskracht van Jan Berends

Veertien jaar geleden voltrok zich een ramp in het leven van monteur Jan Berends (destijds 51) uit Bovensmilde. En vandaag karde hij met hoge snelheid door Haren. Daar zit een verhaal tussen die twee momenten. De krant hield hem vandaag rond half 1 staande op de Rijksstraatweg in Haren.

“Ik was een machine aan het repareren. Een machine voor het vervaardigen van rioolbuizen”, zegt Jan Berends. “Door een ongelukkig toeval werd ik met mijn benen in de draaiende delen van die machine gesleurd. Ik heb me in een reflex vastgegrepen en toevallig drukte ik daarmee de noodstop in. Het duurde nog even voordat het apparaat uitging. Ik ben niet buiten kennis geweest en heb bij bewustzijn meegemaakt hoe de brandweer kwam om me te bevrijden. Ik zie nog hoe ze me omhoog trokken, zonder benen. Van mijn benen veegden ze de resten bij elkaar en deden die in een zak. Als in ’s nachts wakker lig zie ik het allemaal weer gebeuren.”

Berends revalideerde zeven weken in Beatrixoord in Haren. Hij was tot de dag van het ongeluk een fanatiek sporter. Schaatsen en voetballen. Tijdens het revalideren begon hij met aangepast sporten en vond daarin troost en kracht. Nu is hij 65 en je mag hem gerust een topsporter noemen. Hij heeft geen benen meer, maar zijn armen zijn boomstammen. “Ik kom nu net uit Bovensmilde, heb 36 km op de teller staan. Ik ga via Paterswolde en Peize weer terug.” Berends’ positieve moed heeft hem door het dal gesleept. De afgelopen jaren reed hij twee keer de elfstedentocht voor handbikers uit. “Ik startte om 5.00 uur en moest voor middernacht binnen zijn”, zegt hij.”De tocht is 240 kilometer.”

Op dagen als vandaag, met mooi weer, voelt Berends zich een gelukkig man. Sport heeft hem gesteund in de strijd. Dat is positivisme in de pure vorm.