Pakistaanse boer en boerin: “We wilden graag Haren eens zien”

Een groter verschil kan er eigenlijk niet zijn, zoals tussen de leefwereld in de binnenlanden van Pakistan en ons eigen Haren. Juist om dat verschil te ervaren zijn Muhmmad Sadiq en zijn vrouw Baskeeran Bibi in juni naar Haren gereisd. Ze zijn hier op uitnodiging van hun zoon Ishtiaq Ahmead en diens vrouw Naeema Akmad. Hun drie jonge kinderen heten Iqrab, Haseeb en Muneeb. Twee zitten op OBS de Linde en één is nog te jong voor school.

Je kunt deze familie in Haren tegenkomen bij Albert Heijn. Geheel in authentieke kledij, sprekend in een taal die we niet kunnen thuisbrengen. Vooral ‘opa’ kijkt vol verwondering naar de gevulde schappen. Hij en zijn vrouw zijn drie maanden op bezoek bij zoon en schoondochter in Haren (Anna Bijnspad). Zoon Ishtiaq is in 2008 naar Haren gekomen omdat hij een baan kreeg als onderzoeker in het UMCG. “Ze hadden me gevraagd om hier te komen werken. Ik doe onderzoek naar mogelijkheden om borstkanker te genezen”, zegt Ishtiaq. Hij spreekt goed Engels. “Ik werk inmiddels niet meer in Groningen, maar in het AMC in Amsterdam. We zijn hier blijven wonen omdat Haren zo prettig is. Ik werk drie dagen in Amsterdam en twee dagen thuis.”

Zijn vrouw Naeema: “Mijn schoonouders vinden Haren zo mooi schoon. Ze vinden het bijzonder dat hier mensen van de gemeente alles netjes houden, dat zijn we in Pakistan niet gewend. Wat ze ook bijzonder vinden: hier zijn mensen rijk en ze fietsen toch. In ons land is het andersom. Als je geld hebt ga je beslist niet meer fietsen, maar rijd je in een auto.”

De culturen tussen Pakistan en Nederland verschillen ook op het gebied van sociale voorzieningen, zoals ouderenzorg. Ishtiaq: “Als ouders hulpbehoevend worden kunnen ze kiezen bij welke zoon of dochter ze willen wonen. Die zorgen dan voor ze. In Pakistan is geen sociaal zorgstelsel, zoals hier.”

Hoe ziet het leven van zijn ouders er in Pakistan uit? Ishtiaq vertelt dat ze 900 kilometer ten zuiden van Islamabad wonen, waar het altijd zonnig en heet is. Zie https://maps.google.nl/maps?hl=nl&q=islamabad&ie=UTF-8. Ze hebben er een enorme boerderij met tien kamers en landerijen. Daar verzorgen ze 12 bisons, 6 koeien, 5 stieren en nog een aantal geiten voor melk en vlees. Voorts hebben ze plantages voor de productie van rijst en katoen. Zelf plukken ze niet meer met de hand, daarvoor is personeel in dienst. Toen ze van hun zoon de verhalen over Holland hoorden groeide het plan om de grote reis te maken. Ze vinden het prachtig, maar diep van binnen groeit ook weer het verlangen om terug te gaan. Het nadeel van Holland is dat ze zich nergens verstaanbaar kunnen maken.