Eis celstraf in zaak ‘Onnen’, verdachte trekt boetekleed aan (inclusief compleet verslag)

Vandaag stond de 21-jarige Harenaar Roy O. terecht. Hij was de bestuurder die in de nacht van 13 op 14 april met zeer hoge snelheid (volgens het onderzoek rond 100 km/u) de dorpskom van Onnen binnenreed, door alcohol beneveld. In zijn bloed zat tussen 1,2 en 1,7 promille ten tijde van de aanrijding.

Met een reusachtige klap kwam de auto tot stilstand tegen een boom. Bijrijder Sven D. raakte net als de bestuurder zwaar gewond, maar overleefde. Hij werkte niet mee aan het onderzoek. Achterin (rechts) zat de 20-jarige Patrick van Bloppoel, precies waar de auto de boom raakte met een berekende restsnelheid van 58 km/u. Hij bezweek aan inwendig borst- en schedelletsel en rond 2.50 uur die nacht bleek hij te zijn overleden.

Tijdens de zitting vandaag toonde de bestuurder zich kwetsbaar en berouwvol. In een eigen verklaring bood hij zijn verontschuldigingen aan aan de familie Van Bloppoel. Op haar beurt had Patrick’s moeder Wilma ook een emotionele verklaring voorgelezen. In dagboekvorm beschreef zij hoe het gemis in haar gezin met de dag groter wordt. De familie eiste ruim 2000 euro schadevergoeding van de verdachte als tegemoetkoming in allerlei extra kosten die zij de afgelopen maanden maakten, waaronder derving van inkomen. O. zei direct al deze te willen betalen.

Eis

In een lange zitting eiste de officier van justitie vanmiddag een gevangenisstraf van 4 jaar, waarvan 1,5 jaar voorwaardelijk en vijf jaar ontzegginmg van rijbevoegdheid. Daarbij zou Roy O. zich moeten laten begeleiden door reclassering en zo nodig door verslavingszorg voor zijn drankprobleem.  De verdachte zei zich op voorhand neer te leggen bij zelfs de allerzwaarste straf. Op 14 december doet de rechter uitspraak.

Onder de foto  volgt op deze plaats een uitgebreider verslag van de zitting.

Verslag zitting 30 november 14.30-17.15 uur Rechtbank Groningen

“Ik wou dat ik eerder gepakt was met alcohol achter het stuur. Dan was dit niet gebeurd. (….) Ik begrijp dat geen straf hoog genoeg kan zijn voor wat ik heb gedaan. (…) Ik wil mijn verontschuldigingen aanbieden (blik op de moeder van de overleden jongen, red.) aan de familie, maar ik begrijp dat dit nooit genoeg kan zijn om het leed te verzachten.”  

Roy O. uit Haren las aan het slot van de beladen zitting een eigen verklaring voor, die hij op een uitgescheurd blad uit een schriftje voorlas. De woorden tekenen zijn gemoed als een verdachte, die zich ervan bewust is dat hij volkomen fout en laakbaar heeft gehandeld in de fatale avond en nacht. Op voorhand zei hij iedere straf te zullen accepteren en dat hij er begrip voor zou hebben dat mensen hem het liefst zijn hele leven achter de tralies zouden zien. De verdachte leek vandaag in niets op een gewetenloze drinker die lak heeft aan de wereld, terwijl hij dat in de nacht van 13 op 14 april wél was. Hij verklaarde feitelijk zich voordien niet te hebben gerealiseerd dat alcohol en verkeer niet samengaan. De officier van justitie geloofde hem niet.

Moeder

Eerder had Wilma van Bloppoel het woord gekregen. Ze las een dagboek voor waarin zij indringend beschreef hoe het gemis van haar zoon Patrick zich week na week dieper invreet in het huiselijk leven. Op de publieke tribune hielden mensen het niet droog, maar ook bij de naaste familie van O. kwam de verklaring zichtbaar hard aan. En Roy O. hoorde het aan, uiterlijk kalm, maar met trillende handen nippend aan een glas water. De woorden van de moeder die haar zoon verloor moeten hem muurvast gevangen hebben gezet in het besef wat hij aanrichtte door met teveel drank op te gaan rijden. Onomkeerbaar!

Relaas van feiten

De voorzitter van de rechtbank, mr. W. Jansen, en twee andere rechters namen de verdachte een verhoor af en confronteerden hem met de resultaten van het politieonderzoek. Uit dat feitenrelaas kwam het volgende beeld naar voren:

Op vrijdag 13 april was de verdachte met o.a. zijn vriend Sven D. gaan eten in restaurant De Drentse A in Zeegse. Getuigen aldaar hebben verklaard dat de verdachte daar minstens vijf glazen bier heeft gedronken. Daarna begaf het gezelschap zich naar een belendend café en dronk verder. Echter, het was toen niet de verdachte die achter het stuur ging zitten, maar zijn vriend Sven. Ook vermoedelijk met teveel drank op, maar het leidde niet tot ongelukken. De twee zijn naar de Soos Oosterhaar (Mellenshorst) gegaan en ook daar is de verdachte drinkend gezien. Zijn ex-vriendin verklaarde dat hij behoorlijk aangeschoten was toen hij in de auto stapte om naar het feest in Paviljoen Appelbergen te gaan. En ook daar waren genoeg getuigen die de politie hebben verteld dat O. doorging met bier drinken. Bovendien nam hij daar een ‘shot’ Tuiqila.  Rond 2.00 uur is O. in zijn auto gestapt. Samen met Sven D.  en Patrick van Bloppoel, die min of meer bij toeval plaats nam in de ongeluksauto. Eerst zou de ex-vriendin meerijden maar die zag daarvan af omdat zij ruzie had met O. Deze toevallige keuze is Patrick noodlottig geworden.

Race in de nacht

Via een bospad is O. naar het Zuidveld gereden, samen met een andere auto, waarmee min of meer een wedstrijd ontstond. De auto van O. reed minstens 80 á 90 km/u  en de andere auto haalde deze met 100 km/u in en verdween uit zicht. O. moet extra gas hebben gegeven, want het onderzoek wijst uit dat hij Onnen binnenreed met een snelheid van minstens 101 km/u en maximaal 132 km/u. Hij verloor de macht over het stuur, slipte en kwam tegen een boom tot stilstand. De impact kwam  aan de rechter zijkant, precies waar Patrick zat. Schedelletsel en intern letsel in de borst hebben geleid tot een vrijwel acute dood. Roy O. en Sven D. zijn zwaargewond uit het wrak gehaald. Reeds toen roken hulpverleners alcohol uit O.’s  mond. In het ziekenhuis is rond 7.30 uur bloed afgenomen. Toen waren de ouders van Patrick van Bloppoel thuis al bezocht door agenten met de onheilstijding.

Geheugen

Roy O. zegt zich niets meer te herinneren sinds het etentje in Zeegse. Maar de rechters en officier van justitie prikken het geheugenverlies door. Ze wijzen op verklaringen waarin O. zich wel degelijk bepaalde dingen herinnerde. Zoals de ruzie met zijn ex en het geluid van de sportuitlaat van zijn vriend. Ook herinnerde hij zich dat hij in het paviljoen Teqila had gedronken. De rechters confronteerden hem ook met zijn verklaring (tijdens een verhoor) dat Patrick van Bloppoel zelf verantwoordelijk zou zijn voor het feit dat hij bij een dronken jongen was ingestapt. Een pijnlijke redenatie, die hij overigens ter zitting herriep. Hij weet het aan zijn geestesgesteldheid tijdens de revalidatie.

Suïcidaal

In de zitting werd het beeld geschetst van een verdachte die in de kern geen slechte jongen is, maar die geen maat weet te houden met drank. Hij overschat van nature zijn vermogens en dat wordt door alcohol versterkt. Ook werd duidelijk dat O. door het ongeval depressief is geworden en antidepressiva heeft geslikt. Hij wilde enkele keren een eind aan zijn leven maken omdat hij, zoals hij het zelf zei, geen persoon is waar iemand ook maar een beetje trots op kan zijn.

Schaamte

Toen hij na dagen uit zijn coma ontwaakte en hoorde wat er was gebeurd heeft hij alle slangen van de infusen bruusk uit zijn armen getrokken, hij wilde niet meer leven. O. zegt zich vreselijk te schamen en niemand meer onder ogen te durven komen, ook veel vrienden van weleer niet. Hij woont in een koopflat in het centrum van Haren, maar zou naar eigen zeggen het liefst naar Maastricht verhuizen.

Strafeis

De officier van justitie had niet veel overtuigingskracht nodig om de feiten als onweerlegbaar te presenteren en Roy O. maakte ook geen enkel bezwaar tegen het relaas als geheel. De strafeis was: vier jaar gevangenis, waarvan 1,5 jaar voorwaardelijk en een ontzegging van de rijbevoegdheid van vijf jaar. Ook wil de officier dat O. zich laat begeleiden door reclassering om van zijn drinken af te komen. De officier van justitie stelde dat het vergrijp goed is voor een wettelijk maximumstraf van negen jaar, maar hij vindt dat het feit dat O. zelf zwaar letsel opliep (waaronder hersenletsel) strafverlichtend werkt.

Verdediging

O.’s advocaat mr. Spoelstra maakte allerminst een strijdvaardige indruk. Hij straalde, net als O., uit niet te willen twisten over de feiten. Wél pleitte hij ervoor de straf om te zetten in een compleet voorwaardelijke. De samenleving heeft meer aan iemand die lering trekt uit het gebeuren dan iemand die gestraft wordt. Een kromme redenatie, die het hele rechtssysteem op zijn kop zou zetten. Immers, straf als genoegdoening is het fundament onder het recht in dit land. Straf, eventueel aangevuld met behandeling of lessen trekken.

Nadat O. zijn verklaring had voorgelezen kondigde de voorzitter aan dat op 14 december a.s. om 13.00 uur vonnis wordt gewezen. Roy O. werd gevraagd of hij daarbij aanwezig zou zijn. Daarop antwoordde hij: ja.

Analyse

Zittingszaal 14 was vandaag geladen met spanning en ingehouden emoties. Louter verliezers. Het publiek heeft de ouders  en naaste familie van de overleden Patrick zien lijden, maar ook de ouders en zusje van verdachte O. Zij hadden geen aandeel in de gebeurtenissen, maar moesten toezien hoe hun zoon de dood van een plaatsgenoot werd verweten.

Cultuur van drinken en rijden

En dan is er nog een ander aspect, dat niet vergeten mag worden. Vandaag werd duidelijk dat er in de kringen rond Roy O. een cultuur heerste waarbij het drinken en rijden vrijwel moeiteloos werd gecombineerd. Vaak gaat het goed, nu ging het mis. Roy O. wordt gestraft voor een ingeslepen cultuur waar hij deel van uitmaakte. Hij was het, maar het ook iemand anders kunnen zijn.

 

Deze zaak kent alleen verliezers. Ofschoon het doorbrekende besef bij bestuurders, dat Drink & Drive een dodelijk elixer is, wellicht ongelukken in de toekomst kan voorkomen. Ijdele hoop?