Jeugd geeft voormalig Erasmusheem nieuw elan

Niets is blijvend. Erasmusheem in Haren was sinds de jaren 70 het domein van oude mensen. Nu niet meer. De jeugd heeft het gebouw namelijk overgenomen. Vrijwel niets doet nog denken aan rollators, bloedprikken,  bloemetjesjurken en zoutarme diëten. Erasmusheem wordt sinds dit voorjaar door Carex verhuurd aan (vooral) jonge mensen die genoegen nemen met ‘basic’, sterker nog: die bewust kiezen voor eenvoud. En bereid zijn in ruil voor een lage huur (plm. 200,00 per maand) ook de handen uit de mouwen te steken.

Bewoonster Dewi Brouwer: “Hier wonen creatieve mensen, studenten van de kunstacademie, mensen die een klein bedrijfje runnen en ik zag ook een vader en een zoon die hier tijdelijk onderdak hebben.  We zijn allemaal verantwoordelijk voor de schoonmaak van de openbare ruimtes, daar zijn werkroosters voor gemaakt. Carex selecteert mensen die zich in zo’n systeem kunnen vinden.” Bewoner Michiel Stevens: “Er zit een bepaalde structuur in. We hebben hier een hoofdbewoner, Marty de Vreze. Die is aanspreekpunt voor zowel verhuurder als huurder. Hij ziet erop toe dat het allemaal een beetje netjes blijft en er geen overlast is voor buren en huisgenoten.” De twee leiden de verslaggever naar De Vreze, die vervolgens uitlegt dat hij zich niet meer voelt dan andere bewoners, maar wel in de gaten houdt dat iedereen doet wat hij moet doen. “En je moet ‘goodlooking’ zijn” grapt hij met een lach. Dan even kijken in het voormalige winkeltje waar voorheen oude mensen hun sapjes en koekjes kochten. Nu is er een weggeefwinkel. Wie iets over heeft legt het op de planken, wie dat goed kan gebruiken mag het er gratis weer weghalen.

Goed contact

Volgens de eigenaar van het pand (Woonzorg Nederland) is de interactie tussen de bewoners en de buren in de wijk goed. Er zijn contacten tussen jeugdige bewoners en bejaarde bewoners in de straat. In september kwamen tientallen oude mensen een kijkje nemen in Erasmusheem tijdens een open dag die door bewoners was georganiseerd. Mooi voorbeeld van de tweede jeugd van een oud gebouw. Het is nog niet bekend wat er op termijn met Erasmusheem gaat gebeuren. Wat Dewi en Michiel betreft hoeft men geen haast te maken, want het bevalt hen prima. Wie het uitzicht van Dewi’s kamer ziet snapt waarom. Terwijl zij zich bezighoudt met schilderkunst kijkt zij uit over de uitlopers van Sassenhein. Wie zou dat niet wensen?