Nieuwe column Ageeth Vanderveen

Mei 2016

Stilte
Ik weet niet precies waar vader zo van uit zijn dak gaat, maar drie bureaus verderop kan ik wel horen dat mijn collega een telefoongesprek voert met een man die tekeer gaat. Mijn collega kan ik wel goed horen. Af en toe vraagt en zegt ze dingen als: “O ja? Uw ex heeft borderline? Is dat officieel gediagnosticeerd? O nee? O, uw huidige vriendin werkt in de hulpverlening en zij heeft dat ontdekt? Ja, dat is inderdaad wel vervelend, dat overleg niet mogelijk is.” De ChristenUnie ziet de oplossing voor het tegengaan van vechtscheidingen in de taak van de overheid het huwelijk in ere te herstellen. Ik denk dat we meer opschieten wanneer we de combinatie Internet-DSM uit het raam kieperen. Sinds iedereen maar kan googelen op het Internet vliegen de diagnoses om je oren, flink gevoed door de nieuwe partners van ex-partners. Het is ook heel aantrekkelijk: door de ex van een diagnose te voorzien, word je ontslagen van het schuldgevoel. Zij was gek, daarom mocht je het gezin verlaten. Geen gezeur meer over empathie en dat soort toestanden, zij heeft hem tot slachtoffer gebombardeerd met haar psychiatrische gezeur. Dan: “Meneer, mag ik u iets vragen?”. Blijkbaar mag het. “U heeft gestudeerd toch? Dus ik neem aan dat u erg intelligent bent. En het klopt toch dat u bij uw vrouw bent weg gegaan omdat u verliefd werd op uw huidige partner? En dat uw ex toen zwanger was? Ja, oké. U bent vrij om te doen wat u wilt uiteraard, maar dit is voor uw ex vrouw heel erg verdrietig. Zij heeft het hier erg moeilijk mee. En daarom heeft ze haar emoties af en toe niet in de hand. Ik zou het uw kind toewensen wanneer u hier wat begrip voor op zou kunnen brengen.” Oorverdovende stilte.