Opinie: Wat is bestuurskracht?
Door René Valkema, Haren
Wat is nu eigenlijk bestuurskracht?
In de hele discussie over herindeling is bestuurskracht een belangrijk thema. Laten we deze daarom eens nader onder de loep nemen.
Gemeenten zijn bestuurskrachtig als zij in staat zijn hun maatschappelijke opgaven op te pakken en wettelijke taken adequaat te vervullen waarbij recht wordt gedaan aan en in het belang van hun maatschappelijke omgeving wordt gehandeld. Het gaat om de volgende elementen:
-Zij zijn voldoende bestuurskrachtig (met bestuurders met de juiste kwaliteiten) als het gaat om bestuurlijke sturing te geven aan besluitvorming over, uitvoering van en verantwoording over beleid zonder daarbij al te veel afhankelijk te zijn van samenwerkingsverbanden;
-Zij beschikken over een ambtelijke organisatie die voldoende robuust is en die in staat is taken en verantwoordelijkheden adequaat en op een professionele wijze uit te oefenen. De organisatie van de nieuwe gemeente is in personele zin minder kwetsbaar en heeft een versterkte positie op de arbeidsmarkt;
-Zij zijn in staat een goede bijdrage te leveren aan de oplossing van maatschappelijke opgaven en taken die in de regio aan de orde zijn;
-Zij kunnen de regierol oppakken naar medeoverheden en maatschappelijke partners; en
-Het financieel perspectief van de gemeente.
Haren heeft in de afgelopen jaren heel wat onderzoeken laten doen. Zuiderlicht, Beerenschot, B&A en Deloitte schetsen allen een beeld van de gemeente als:
-Zwakke financiële positie,
-Onvoldoende capaciteit op veel onderdelen als gevolg van bezuinigingen,
-Geen ruimte voor beleidsontwikkeling,
-Kwetsbare ambtelijke organisatie op veel gebieden,
-De geleverde kwaliteit is minimaal of onvoldoende,
-Er wordt weinig geïnvesteerd in kennis,
-Gebrek aan specialistische kennis
-En als gevolg daarvan een hoge inhuur van personeel.
Overall conclusie: ‘Volledige zelfstandigheid zonder enige vorm van vergaande ambtelijke samenwerking is niet meer realistisch’. Zuiderlicht (2012) noemt een ‘matrix model als mogelijkheid om verschillende taakgebieden met verschillende gemeenten op te lossen door integraal (samengaan) van ambtelijke organisatie’. Zuiderlicht schrijft in 2014: ‘De nu uitgevoerde SWOT analyse bevestigt de bevindingen van de SWOT 2012. Maar de situatie is er nog niet beter op geworden. De werkdruk in de organisatie is erg groot. Steeds vaker en steeds meer wordt een beroep gedaan op extra kennis, capaciteit en budget om alle taken goed te blijven uitvoeren. Er is steeds minder ruimte om te manoeuvreren in taken en activiteiten’ Anno 2016 staat Haren er op deze punten beslist niet beter voor (concludeert B&A).
In 2013 vond de meerderheid in de gemeenteraad van Haren (met uitzondering van GVH) dat op grond van deze zwakheden herindelen de enige optie was. Verregaande ambtelijke samenwerking werd vanwege de democratische legitimiteit niet opportuun geacht. In januari 2015 vond de gemeenteraad (V11-T6) dat de uitkomsten ‘large scale intervention’ en het oplossen van deze knelpunten een herindeling met Tynaarlo het meest voor de hand lag. De oppositie was het eens met herindelen, maar koos voor Groningen en Ten Boer.
Uitgevoerd onderzoek door Toonen (1998) en Valkema (2008) onder gemeenten naar de redenen voor verregaande ambtelijke samenwerking of herindeling toont aan dat de belangrijkste redenen zijn:
-Verminderen kwetsbaarheid ambtelijke organisatie (veel eenpitters);
-Versterken kwaliteit van de ambtenaren;
-Professionaliseren van de ambtenaren;
-Verruimen specialistische kennis;
-Verbeteren van kwaliteit van producten en processen.
Precies de punten waarop Haren in de genoemde rapporten (zie hiervoor) onvoldoende of zwak scoort. Voldoende redenen dus voor Haren, om naar analogie van wat andere gemeenten realistisch achten, te kiezen voor herindeling.
87% van de gemeenten kleiner dan 20.000 inwoners wil of ambtelijk fuseren of herindelen om voor bovenstaande knelpunten oplossingen te vinden. Haren vormt daarin (gezien de rapporten van Berenschot, B&A, Deloitte en het sterkte zwakte onderzoek van Bureau Zuiderlicht) geen uitzondering.
Het is ook precies de reden waarom tussen 2007 en 2020 het aantal gemeenten onder de 20.000 inwoners daalt van 189 (in 2007) naar 122 (in 2016) en naar circa 100 in 2020. Die trend zet zich in de komende jaren door. Naar verwachting in 2025 nog 50 gemeenten onder de 20.000 en in 2030 is geen enkele gemeente dan kleiner dan 20.000 inwoners.
Laten we de vijf elementen van bestuurskracht nog eens beoordelen en van een weging voorzien:
Haren kan niet zonder verregaande ambtelijke samenwerking om de geconstateerde knelpunten op te lossen. Daarbij constateert B&A dat: ‘De buurgemeenten van Haren zijn op één na geen voorstander van een zelfstandig Haren.(…)
Ook de wens van de gemeente Haren om in de toekomst nauwer samen te werken met andere gemeenten in intergemeentelijk verband (…) vindt weinig ondersteuning’
Onlangs zijn 16 FTE in de ambtelijke organisatie vertrokken. Daarmee komt de organisatie onder nog grotere druk te staan.
De ambtelijke organisatie is onvoldoende robuust, zij is kwetsbaar, mist specialistische kennis en blijft in kwalitatieve zin achter gevraagde kennis bij de toename van complexe taken. ‘Wettelijke taken worden door de gemeente Haren naar behoren uitgevoerd maar in toenemende mate is sprake van de noodzaak tot herprioritering van taken en activiteiten ten einde wettelijke taken goed te kunnen blijven uitvoeren. Meer uitvoering ten koste van de kwaliteit van beleid’. Vergunningverlening vindt in de vakantieperiode niet plaats. Uitbreiding van een schoollokaal wordt uitgesteld vanwege vakantie van de ambtenaar. Klachten worden niet beantwoord. Om maar een paar realistische voorbeelden te noemen.
Haren doet mee in de regio Groningen Assen. Op onderdelen lukt het Haren om zaken te verbinden (Stationsgebied). ‘Maar Haren heeft over het algemeen relatief weinig invloed of macht om eigen accenten aan te brengen in termen van inhoud, kwaliteit en kosten’. ‘Het commitment van Haren aan het regionaal belang en de regionale opgave is daarmee beperkt. Dit leidt op momenten tot de perceptie bij partners van een ‘arrogante’ gemeente.
Van Haren als regisseur is nauwelijks nog sprake. Haren is de afgelopen jaren nauwelijks zelf in staat geweest om overtuigend aan te tonen dat ze als zelfstandige gemeente bestaansrecht heeft. ‘De gemeente trekt zich op een aantal opgaven ook terug uit de regionale aanpak, zoals bij de decentralisaties. Uit de interviews blijkt dat de gemeente Haren tevens weinig ambtelijke capaciteit heeft om aan alle regionale tafels deel te nemen. Haren wordt mede daardoor vertegenwoordigd in clusters, overigens conform afspraken, zoals binnen de cluster Groningen, Ten Boer, Haren’.
Het financieel perspectief wordt door de onderzoeksbureaus gekenmerkt als ‘ZWAK’. Dat is een feit!
Conclusie:
Op de elementen van bestuurskracht kent Haren knelpunten, kwetsbaarheden en is zij aantoonbaar onvoldoende in staat ZELF uitvoering te geven aan ontwikkelen van nieuwe beleid en de taakuitoefening staat onder druk.
De geconstateerde knelpunten zijn voor veel gemeenten in Nederland kleiner dan 20.000 inwoners voldoende reden om te kiezen voor herindeling. De situatie in Haren is niet anders.
De combinatie van beperkte budgetruimte om knelpunten in de organisatie op te lossen, capaciteit te kunnen invullen en kwaliteit te blijven leveren maakt de situatie in Haren op korte termijn moeilijk oplosbaar. De noodzakelijke uitbreiding van FTE om alle taken te blijven invullen staat nog meer onder druk door de aangekondigde bezuinigingen.
Haren heeft zowel in 2013 als in 2015 (januari) gekozen om te gaan herindelen om de genoemde knelpunten op te lossen. Alleen in december 2015 en bevestigd in juni 2016 koos Haren voor zelfstandigheid. Realistisch? Nee, dat niet.
Haren kan alleen zelfstandig blijven door volledige ambtelijke fusie met een andere gemeente. Die ambtelijke fusie is noodzaak om de hiervoor genoemde knelpunten op te lossen. Dat had gekund met de gemeente Tynaarlo. Thans staan er geen andere gemeenten te wachten op Haren om de ambtelijke organisatie van Haren te versterken door een volledige ambtelijke fusie. Er blijven twee gemeenten over en dat zijn Groningen en Ten Boer die een ambtelijke fusie willen. Zij gaan echter nog een stap verder dan Haren wil: een bestuurlijke fusie. Dat is niets anders dan een wens te gaan HERINDELEN (bestuurlijk en ambtelijk samen)
Haren bewijst zichzelf, haar inwoners en de ambtenaren een dienst door mee te doen.
De weg van zelfstandigheid is een doodlopende weg de onzekere toekomst in.
René Valkema
20 reacties