Nieuwe column Huub van ’t Hek (mei 2017)

Cocu’s macron d’Orange
Oranje kokosmakroon / 1

Huub van ’t Hek

“Cocu” is in het Frans een bedrogen echtgenoot, de man met de hoorntjes. “Macron” stamt af van het Griekse ‘makreon’ en betekent ‘gedurende langere tijd’. Als wij vanaf 1806 een Franse koning krijgen – Lodewijk Napoleon / Ik ben uw konijn – gaat de politieke elite automatisch Frans praten. Als de Oranjes in 1813 worden teruggehaald, weten wij hoe Willem I er als echtgenoot aan toe is. Hij is Cocu’s macron d’Orange. In plat Haags: een oranje cocusmakroon. Een Haagse bakker maakt van het woord een eetbaar kroontje en de kokosmakroon is geboren.

De koning is per definitie een Cocu’s macron, omdat hij door de strot van het volk geduwd moet worden. “Eten of gegeten worden”, zo vatte Willem-Alexander zijn bestaan heel kort samen. Als hij omkijkt, ziet hij een rijtje voorgangers, die hij liever niet als voorbeeld gehad zou willen hebben. Het is grappig om de Nederlandse koningen onder de loupe te nemen en te bezien hoe zij door het Nederlandse volk muzikaal zijn bespot en beschimpt.

De eerste Nederlandse koning was Lodewijk Napoleon, de broer van de keizer. Hij regeerde hier van 1806 – 1810. Over hem bestaan twee beroemde liedjes.

Le Roi de la Hollande —Bij de koning van Nederland
fait de la contrebande —liep de echt (huwelijk) mooi uit de hand
et sa femme, ils m’ont dit —het interesseerde zijn vrouw geen bietje
fait les faux Louis ! —haar kind was een verdo(e)md Lowietje

Hop Marianneke — Marianne als symbool van Frankrijk
stroop in het kanneke —aanpappen / likken
laat de poppetjes dansen —Nederlandse politici als marionetten
in de kast en uit de kast — in het kabinet en uit het kabinet
Marianneke houdt de poppetjes vast. — Frankrijk bepaalt en regeert

Hop Marianneke — zie boven
stroop in het kanneke —zie boven
laat de poppetjes dansen —zie boven
eertijds was er een prins —De Oranjes zijn gevlucht
in het land —naar Engeland
en nu de kale Fransen — de bezetting is nogal streng