Bert Romkes te voet vertrokken, op weg naar Rome – Lees meer…

Vandaag, zondag 7 juni, rond 11 uur vertrok Bert Romkes uit Glimmen voor de uitdaging van zijn leven. Hij is op weg naar Rome. De eerste trajecten loopt hij nog samen met zijn vrouw. In het najaar hoopt hij het bord Rome te passeren.

Op zijn weblog schreef Romkes vandaag: “De laatste weken stonden in het teken van afscheid nemen. “Ben je er klaar voor” was de veel gestelde vraag. En eigenlijk wist ik niet of dat zo was. De voorbereidingen waren wel klaar, maar er diende zich een heel andere dimensie aan: de reis begon werkelijkheid te worden. Nog even en dan echt op pad. Daar kon ik me geen goede voorstelling van maken. Kennelijk moet je het in werkelijkheid meemaken om te weten wat het is. Dat gebeurt nu! Fantastisch om dat te kunnen beleven.”

Om het geheugen op te frissen hieronder de achtergrond van de man die naar Rome wil lopen…

Te voet op weg naar Rome
“De deur achter me dicht trekken. Tijdelijk afscheid van het leven vol met afspraken en plichten. Weg van de snelweg die het leven toch is. Daarom ga ik op 7 juni vertrekken voor mijn voettocht. Op weg naar Rome.” Aan het woord is gepensioneerd advocaat Bert Romkes (65) uit Glimmen. Sinds ruim een jaar bereidt hij zijn pelgrimstocht van 2500 kilometer voor onder het motto: niet teveel vooraf willen regelen, het komt wel goed. Mensen die van zijn reis horen zeggen steevast: dat zou ik ook graag willen. En deze Glimmenaar doét het!

“Waarom ga je naar Rome lopen” is één van de meest gestelde vragen en Bert Romkes heeft moeite om het antwoord compact in woorden te vangen. “Er gaat veel door me heen en dan denk ik aan de keren dat ik enige tijd in een Benedictijner klooster bij Vaals verbleef”, zegt Romkes. “Daar is het zo stil en sereen, na een paar dagen begint het saai te worden. Maar in die saaiheid zit de essentie. Je ontdekt dat er zoveel drukte is over bijzaken en je krijgt oog voor dingen in het leven die er werkelijk toe doen. Dat gevoel hoop ik ook te krijgen als ik op weg ga naar Rome.” Bert Romkes stippelt weliswaar de route uit, maar houdt zich niet bezig met het zoeken naar slaapadressen. “Ik zie wel. Dat is onderdeel van mijn filosofie. En ik zorg dat ik toegang heb tot informatie waar ik slaapplaatsen kan zoeken als het nodig is.”

Het voorbereiden van zijn voettocht is een spel van dilemma’s. “Wat neem ik mee? Die vraag dwingt je tot nadenken over hoofd- en bijzaken. Ik wil niet meer dan tien kilo in mijn rugzak. Dus ben nu druk doende om me enerzijds te beperken tot het hoogst nodige en anderzijds het laagste gewicht daarvan. Dat dwingt je tot het maken van keuzes. Wil ik een tentje mee? Heb ik een slaapzak werkelijk nodig? Is het me die 800 gram waard? En dan de elektronica. Ik vroeg laatst in de winkel hoe zwaar een bepaald type telefoonlader precies is. Die verkoper vroeg zich af waarom dat nou zo belangrijk kon zijn. Over zoiets denkt niemand na. Ik wel. En dan de vraag welke communicatiemiddelen ik meeneem. Daarmee ben ik al gauw een kilo verder, heb ik dat echt nodig?” Wie de reiziger zo hoort vertellen krijgt de indruk dat reeds deze voorbereidingen louterend werken. Hij zegt niet dat hij ‘naar Rome gaat lopen’, maar dat hij ‘op weg gaat naar Rome’. Een veelzeggend nuanceverschil. Want wie zich werkelijk wil openstellen voor ‘het komt zoals het komt’ moet zich niet laten dresseren door een reisdoel. “Wie weet kom ik niet in Rome terecht maar ergens anders en dan is mijn pelgrimstocht tóch geslaagd.”

Het traject
Bert Romkes volgt het Pieterpad tot Zuid-Limburg. Via Koblenz en Augsburg bereikt hij de Oostenrijkse grens bij Füssen. Dan denkt hij nabij de Reschenpas Italië te bereiken en loopt via Bolzano, Verona en Florence naar Rome. Geschatte loopafstand is 2500 kilometer in 125 loopdagen. Bert Romkes: “Ik denk dat ik geen rustdagen neem. Mensen met ervaring zeggen dat je in een flow komt en geen rustdagen nodig hebt.” Miep Romkes, zijn echtgenote, loopt de eerste veertien dagen met hem mee en sluit in Oostenrijk weer aan. Tussentijds zullen vrienden en kennissen bepaalde trajecten met hem meelopen. “Maar het meeste contact met de bevolking krijg je als je alleen bent”, aldus Romkes. Voor de contacten leert hij nu Italiaans. Hij wil zich tijdens de tocht wel blijven scheren om er toonbaar uit te zien. “Je weet nooit of je eens ergens moet aanbellen voor hulp en dan is de kans op succes niet zo groot als je er als een landloper uit ziet.” Het vertrek staat gepland op 14 juni om 11.00 uur. Aankomst in Rome: half oktober.