Boodschapper (column)

Redactionele column augustus 2010:

 

Vorige week  ben ik  als redacteur van onze website door een aantal lezers flink aangepakt. Ik had op de website namelijk gemeld, dat in Oosterhaar beroering was ontstaan door een agressieve grote hond (Jonas), die mensen lastigviel en andere honden verwondde. De eigenares was door buurtbewoners en politie al aangesproken op het gedrag van haar hond. Zonder resultaat, met angst in de wijk tot gevolg. De berichtgeving leidde tot een stroom reacties. Er was een groep mensen die hun angstige ervaringen met die hond vertelden en hoopten dat politie en gemeente eindelijk zouden ingrijpen. Maar er ontstond ook een groep mensen, die de boodschapper (ik dus) om de oren sloegen. Men vond de krant ophitsend en van een bedenkelijk niveau, omdat wij het waagden om deze kwestie in de openbaarheid te brengen. Is de kritiek terecht? Ik heb natuurlijk zitten nadenken waarom de berichten over die verdomde rothond nu zoveel ophef hebben veroorzaakt. Ik denk het te weten. Door de publicatie heeft de krant een podium geboden (op internet) waar mensen met vergelijkbare ervaringen zich verzamelden en hun emoties deelden. Hierdoor werd duidelijk, dat het geen incidentje was, maar dat er een patroon zat in het gedrag van de hond. Daardoor bundelden de ‘slachtoffers’ hun krachten en ontstond er een sfeer van ‘de hele groep’  tegen die ‘arme weerloze hondenbezitster’. Allemaal het gevolg van simpele berichtgeving op de website van de krant. Moet je dus maar niets meer publiceren over misstanden? Ik dacht het toch even niet! Laten we de kerk in het dorp houden. De oorzaak van de ellende is een hond, die door zijn baasje niet in bedwang kan worden gehouden. Het vervolg is dat het baasje geen maatregelen neemt. Het gevolg daarvan is weer een publicatie over die kwestie. Het resultaat is een groep mensen die zich als groep tegen de veroorzaker keert. Geef de boodschapper van het slechte nieuws niet de schuld, want dat leidt de aandacht alleen maar af van de oorzaak van het probleem waar het echt om gaat: slecht leiderschap van een hondenbezitter met angst en beven als gevolg.

( Deze tekst had als column op pagina 3 moeten verschijnen in Haren dé Krant augustus. Door een technische fout is daar de column van juni nogmaals geplaatst.)

Hein Bloemink
augustus 2010