Column over dementie wint Column Contest

Het Column Contest 2010 heeft een winnaar opgeleverd. De column van Nina Keun uit Haren kreeg de meeste stemmen. Haar verhaal ‘Buurman’ gaat over iemand die te maken krijgt met de eerste verschijnselen van dementie. De schemerfase. De eerste verwarring. De eervolle tweede plaats is voor de column ‘Kont’ van Eddy Nip uit Haren. Die vraagt aandacht voor kleine hufterigheden in het dagelijks leven.

De winnende column is goed voor de hoofdprijs van 100,00 en natuurlijk lokale roem. Hieronder publiceren we de stemuitslag en de winnende column. Nina Keun wordt van harte gefeliciteerd.

Column : Buurman

Door Nina Keun, Haren

Het mos in de voortuin, net ontdaan van het blad van de honderd jaar oude beuk,  is bedekt met een mooi pak sneeuw. Wat ziet de wereld er anders uit!  Het lijkt of alles even stil staat…. Maar dan zie ik de merels die komen eten van de bessen. De struik staat voor het raam en  het is alsof je de merels zo kunt aanraken.  Ik ben in gedachten verzonken als ik opschrik van iets groots in de tuin. De buurman maakt een voetspoor door de tuin en komt binnen. Hij heeft een vraag. Hij komt echter niet op het woord dat hij nodig heeft voor die vraag. “Het zijn bolletjes en je kunt het eten.” Ik probeer het met aardappels, koekjes, maar het juiste woord zit er niet bij. Daarom loopt de buurman hetzelfde voetspoor terug en komt even later terug met een doosje. “Hoelang moet ik hier iets mee doen totdat ik het kan eten?”vraagt hij. Mijn antwoord wordt opgeschreven en ook het woord eieren noteert hij in zijn agenda. Dementie, wat is het een enorme handicap als je daarmee te maken krijgt. De buurman gaat er “creatief” mee om en raakt gelukkig niet in paniek. Als hij de weg niet meer weet en huizen niet herkent, fietst hij door. “Want”, zo zegt hij, “er komt vanzelf weer een stuk dat ik me wel herinner. Eenzaam is het wel, deze wereld waarvan je delen vergeet…..”Dat weet ik inderdaad nog van mijn oma. Toen zij steeds meer vergat, ging ze een ander leven leiden (soms lijden…..), ze bedacht haar eigen droomwereld. Zo was ze toch echt juf geweest en leefden mijn opa en vader weer…..

Wat mij diep raakt is dat onze buurman wel graag in deze wereld wil blijven vertoeven en met behulp van zijn agenda er alles aan doet om erin te blijven. Hulp vragen blijft voor hem moeilijk, maar gelukkig doet hij het wel. Ik geniet van zijn zwaaimoment ‘s ochtends en ‘s middags als ik de kinderen naar school breng. Hij staat er als een koning en wuift “het volk” toe.

Na een kopje koffie pakt de buurman de doos op en zegt nogmaals: “Eieren”. Ik zwaai nog even als hij buiten is en richt mijn blik dan op de mezen die zich tegoed doen aan de vetbollen. Het sneeuwt weer en van het voetspoor is niets meer te zien….

 

Stemuitslag

Er zijn 92 stemmen uitgebracht.

Buurman: 45 stemmen

Kont: 28 stemmen

Het onopgemerkte besluit: 10 stemmen

Citybus in de wintertijd: 9 stemmen

Erotische Amy: 0 stemmen

 

Alle genomineerde columns leest u hier: http://www.harendekrant.nl/column-contest-2010-stem/