Fobie

We kunnen niet meer werken zonder computer. Ik vrees dat veel mensen bovendien helemaal geen sociale contacten kunnen onderhouden zonder hun pc. Het is niet meer te stoppen en ik geloof dat de infiltratie van internet in ons bestaan nog lang niet ten einde is. Daarin zou geen kwaad schuilen, ware het niet dat ziekelijke geesten hun dodelijke gif via glasvezel injecteren in onze computers. Virussen met exotische namen die als lintworm hun baan door onze bestanden vreten. Geheimzinnige reclamecampagnes, die onze computers traag maken. Het wonderlijke is dat ik nog nooit iemand heb ontmoet die zich hieraan schuldig maakt. Ik heb in de media nog nooit iemand horen vertellen dat hij er behagen in schept om wereldwijd mensen dwars te zitten of computers te ontregelen. Het zijn dus de gevaarlijke mollen van deze wereld, die in hun onderaardse gangenstelsel broeden op het ondermijnen van de digitale bovenwereld. Het maakt me bang, want ze weten zelfs  mijn pc te in Haren vinden. Dat voelt als een inbreker, die ’s nachts mijn huis binnensluipt om mij beroven. Ik word er, zo merk ik, wantrouwend en fobisch van. Als op mijn scherm een blokje verschijnt met het vriendelijke verzoek om een ‘update’ toe te staan, durf ik niet op OK te klikken, zelfs als ik het kruisje aanklik vrees ik dat ik daarmee de insluiper onbedoeld de sleutel van mijn achterdeur geef! Ik durf geen muziekbestanden te downloaden en ik heb het gevoel dat ik met mijn leven speel als ik een digitale wenskaart zou openen, die iemand mij wellicht met de beste bedoelingen heeft gestuurd. Kribbig begin ik mij dus af te keren van de vele internettoepassingen en ik beperk mij weer tot de kern van de zaak. Alleen mailen, alleen relevante websites bekijken. De zin van de onzin scheiden. Internet is een functioneel medium en geen speeltuin. Niet uit principe, maar uit angst. Soms denk ik: hoe kon onze maatschappij ooit zonder internet functioneren? Ik weet het antwoord niet en dat is het beste bewijs: we zijn verslaafd! Spoedig zullen de eerste ‘digitale kluizenaars’ opstaan! Niet meer in een hutje in de rimboe, maar in een huis zonder internet.

Hein Bloemink

maart 2011