Harenaar hoogst verbaasd over vissersbureaucratie
Harenaar K. van der Stok heeft onlangs aan de Hoornsedijk ondervonden dat het nog bestaat: bureaucratie. Misschien zelfs: dienstklopperij. Hij beschrijft in zijn relaas hoe een mooie wandeling in de natuur, inclusief praatje met natuurvrienden, omslaat in regeldrift.

Van der Stok: “Zoals zo vaak loop ik vanuit mijn huis het dijkje op samen met mijn hond. Het was een mooie avond met nog een klein zonnetje in de aanvangende schemer. Enige honderden meters onderweg werd ik verrast door een bever die zich tegoed deed aan wat planten. Twee fietsende vrouwen wees ik op het schouwspel zo ook een auto met daarin twee heren van Staatsbosbeheer die een ronde maakten. We praatten wat en de heren van Staatsbosbeheer waren blij verrast dat de bever (uitgezet in Zuidlaren) hier nog steeds bivakkeerde. Ze maakten foto’s en ik vervolgde mijn weg weer naar huis. Ik bedacht me op mijn weg om zoals ik soms een kwartiertje doe, nog even mijn hengel uit te gooien op een eigen stukje grond grenzend aan het Noord-Willems kanaal. Na twee keer ingegooid te hebben stopte prompt het autootje weer met daarin de heren van Staatsbosbeheer. Ze vroegen naar mijn visakte welke ik toonde en ik begreep niet goed de omslag in onze conversatie. Na de visakte gezien te hebben kwam ook het verzoek om het bijbehorende boekje. Ik dacht: “Waar gaat dit over” , maar toonde ook het bijbehorende boekje. Vervolgens werd mij gevraagd om op een bepaalde bladzijde te kijken waar zou blijken dat het verboden was om bepaalde tijden van het jaar te vissen met kunstaas groter dan een bepaalde afmeting. Ik dacht dat ik alles goed voor elkaar had voor iemand die af en toe zijn hengeltje uitgooit. Niets is minder waar, ik werd geacht de inhoud van het 204 bladzijde dikke boek uit mijn hoofd te kennen. Graag uw legitimatiebewijs meneer, u krijgt hiervoor een bekeuring. Stomverbaasd gaf ik hem mijn legitimatie en vroeg nog of dit serieus was. Ja meneer. Hoeveel kost dat? Dat bepaalt de officier meneer. Zonder iets achter te laten vervolgde hij zijn weg. Totaal overrompeld speelde ik in mijn hoofd nog even het filmpje af en dacht dat ik goed in de maling was genomen. Nu ruim vier maanden verder ben wijzer. Het CIJB liet me weten 75 euro bij te schrijven op hun rekening. Moet ik voor dit type mensen nou respect hebben of juist medelijden dat ze de mening zijn toegedaan op deze manier de wereld te verbeteren?”
9 reacties