Het raadsel van de ganzen

Aan de Ereprijsweg in Haren broedt al minstens twee jaar een paartje Canadese ganzen. Als veilige nestplaats hebben ze een piep klein eilandje uitgezocht in de grote plantsoenvijver aldaar. In beide jaren kregen de ganzen jongen, in 2011 zelfs zeven stuks.  Pa en moe bleven met hun kuikens bij de vijver, waar de jongen voorspoedig opgroeiden. De buurtbewoners en de kinderen van de aan de vijver gelegen  De Borg beleefden veel plezier aan de ganzenfamilie die blijkbaar alle angst voor mensen had verloren en die zich van dichtbij liet fotograferen.  Alleen als er honden te dichtbij kwamen dan kwamen pa en ma in actie door met laag gehouden kop en hals luid sissend op de belagers af te stormen. Echter in beide jaren, toen de kuikens al wel flink uit de kluiten waren gewassen, maar nog niet konden vliegen, waren ze plotseling van de ene dag op de andere verdwenen. Niemand begreep er iets van.  Dit raadsel is nu opgelost. Toch blijven er nog vragen.

Wat vooraf ging

Door Jan Hulscher en Guido Meeuwissen, Haren

Op 21 juni 2011werd in het Boeremapark voor onderzoek een groep ruiende Canadese ganzen gevangen en voorzien van genummerde groene halsbanden. Hieronder was een familie met zeven jongen die de fraaie namen (ringcodes) kregen GAL, GAN, GAR, GAP, A07, A09, A19  en pa met de halsband A08, terwijl ma zich niet liet vangen en dus ongeringd bleef. Vanaf 3 maart 2012 dook deze familie (pa, ongeringde ma en vijf van de jongen) regelmatig aan de Ereprijsweg op. Na 23 maart zijn de jongen daar niet meer gezien, maar pa en ma zijn gebleven, waarbij ma op 30 maart voor het eerst broedend op het eilandje werd aangetroffen. We mogen dus verwachten dat ook dit jaar omstreeks eind mei opnieuw jonge gansjes aan de Ereprijsweg zullen opgroeien.

Wandelend…

Nu wordt het verhaal voor ons, als ganzenonderzoekers, interessant. Op de dag dat de ganzen verdwenen waren, konden de jongen nog niet vliegen. De familie moet dus lopend het Boeremapark hebben bereikt. De vraag is hoe? De rechtstreekse afstand tussen Ereprijsweg en Boeremapark is 875 meter, maar  over de weg veel langer. Daarbij hebben de ganzen in ieder geval de spoorbaan moeten passeren en een aantal wegen, afhankelijk van de gekozen route. Je vraagt je af waarom de ganzen niet gewoon aan de Ereprijsweg zijn gebleven tot dat de jongen konden vliegen?  Een van de oorzaken kan zijn dat er voedselgebrek ging optreden, omdat de groter wordende voedselbehoefte van de opgroeiende jongen niet meer gedekt werd door de grasopbrengst van het gazon. De grasmat was inderdaad gemillimeterd. Waarschijnlijker is dat de ouders de rui “voelden” aankomen. Ganzen gooien namelijk in juni hun vliegveren in één keer af. Ze kunnen dan vier tot vijf weken niet vliegen en zijn erg kwetsbaar. Misschien dat de ouders in deze situatie het Boeremapark een veiliger omgeving voor zich zelf en hun jongen inschatten dan die aan de Ereprijsweg. In het Boeremapark ruien jaarlijks enkele tientallen Canadese ganzen.

Wanneer gaan ze weer op reis?

Wij verwachten dat dit jaar het paar aan de Ereprijsweg opnieuw met hun jongen naar het Boeremapark zal gaan. Om iets van deze uittocht te zien is het van belang te weten wanneer het vertrek is te verwachten. De ouders en jongen zijn vorig jaar op 21 juni in het Boeremapark geringd. Onbekend is hoe lang van te voren de ganzen daar al waren. Buurtbewoners kunnen ons hierbij helpen. Op welke datum was de familie ganzen met zekerheid nog aan de Ereprijsweg aanwezig en heeft iemand iets gezien van de uittocht van de ganzenfamilie op weg naar het Boeremapark in 2011?

Jan Hulscher, tel. 050-5346826, e-mail jan.hulscher@hetnet.nl

Guido Meeuwissen, tel. 050-5347713, e-mail gbmeeuwissen@online.nl

 

Foto: GAN en A07, twee van de jonge ganzen aan de Ereprijsweg op16 maart 2012