Kort geding tegen krant ‘aangehouden’

Vandaag om 13.30 uur diende een kort geding tegen Haren de Krant, dat tot 15.20 uur duurde. Eiser was Erik Blokzijl uit Haren, die een rectificatie eist van de column van Cees Bosman die stond afgedrukt in de krant van februari 2009.Blokzijl werd bijgestaan door mr. M. Schuring, die de rechter tijdens de rechtszitting voorhield dat zijn client ernstige hinder heeft ondervonden door de aantijgingen die Bosman in zijn gewraakte column ventileerde.

WAAR GING DE COLUMN OVER?

Kern van Bosman’s column was een beschrijving van de manier waarop Erik Blokzijl het paviljoen Sassenhein in Haren had achtergelaten, nadat de exploitatieovereenkomst tot een einde was gekomen. Bosman (zelf ook lid van de hengelvereniging Sassenhein) vond dat Blokzijl de zaak als een ravage had achtergelaten (‘crimineel gedrag’) en ventileerde dat als zijn eigen mening.

VISIE VAN DE COLUMNIST

“Als vrijwillig en onbetaald columnist kijk ik naar dingen die in Haren gebeuren, ik gebruik daarvoor al mijn zintuigen. Ik schrijf in de columns op wat ik ervan vind. Dat is natuurlijk een gekleurd verhaal. Ik ben columnist en geen journalist”, aldus Bosman tijdens zijn toelichting. Hij stelde ook dat de eis aan zijn adres in zijn ogen wat vreemd was. Hij zegt als columnist helemaal geen rectificatie uit naam van de uitgever te kunnen plaatsen. Dat is immers aan de uitgever zelf. De rechter had begrip voor dat standpunt. De advocaat van Blokzijl verklaarde dat hij zowel columnist, uitgever als redacteur had gedagvaard, omdat hij niet bekend was met de onderlinge rolverdeling van deze personen.

VISIE VAN ERIK BLOKZIJL

Blokzijl vindt zich in zijn eer en goede naam in Haren aangetast. Daarbij legde zijn raadsman overigens het accent op de vraag of Blokzijl bij zijn vertrek zijn eigen spullen of andermans spullen zou hebben ‘vernield’. Om die vraag draaide zijn pleitnota vooral. De advocaat legde zelfs stukken aan de rechter voor die zouden kunnen bewijzen dat Blokzijl inderdaad rechtmatig eigenaar was van de beschreven inventaris en dat de kapotte bierpomp door de brouwer is teruggenomen, kennelijk akkoord met de staat waarin die verkeerde.

Schuring ging in zijn betoog relatief vlot voorbij aan Bosman’s passages waarin de vermeende ‘ravage’ werd beschreven als ‘crimineel gedrag’. Hij volstond met te zeggen dat de beschreven situatie in werkelijkheid heel anders was, dat Blokzijl in zijn Sassenheinperiode een goed gastheer was geweest en zijn werk goed had gedaan. Voorts zei hij dat over de goede smaak van een columnist moeilijk is te twisten. “De feiten, daar gaat het om. En die kloppen in de column niet.”

STANDPUNT VAN REDACTIE EN UITGEVER

Hein Bloemink (Haren de Krant) legde uit dat zijn krant een open podium is, waar uiteenlopende onderwerpen voor het voetlicht worden gebracht in de vorm van artikelen, interviews en verslagen. Een van de vaste onderdelen van dit open podium is een column door Cees Bosman.

Bloemink meent dat het niet aan hem is om een rectificatie te publiceren van een ‘persoonlijke mening’ van Cees Bosman. “Omdat je een persoonlijke mening van iemand eenvoudigweg niet kunt rectificeren”, zei hij. “Bosman heeft gewoon een oordeel gegeven over de wijze waarop het pand volgens hem is achtergelaten en dat mag hij doen.”

Eerder had Bloemink aan de eisende partij al laten weten zich niet geroepen te voelen om een feitenonderzoek in te stellen. “Bosman heeft zijn mening gevormd op basis van eigen informatie en eigen indrukken, dat is dus aan hem en niet aan ons.”

Tenslotte vond Bloemink dat de nadruk door de eiser teveel werd gelegd op de vraag of de spullen wel of geen eigendom waren van Erik Blokzijl. Daar ging het betoog in de column helemaal niet over, meende hij. Expliciet wordt bovendien nergens gezegd dat Blokzijl andersmans spullen zou hebben vernield. De rechter ging hier niet verder op in.

DE RECHTER

De rechter bracht een genuanceerd debat op gang, waarbij hij een voorkeur liet blijken voor een ‘niet juridische’ ontknoping. Hij erkende het recht op meningsuiting van de columnist, maar tastte eveneens de grenzen daarvan af. Volgens de rechter mag je je als columnist afvragen of iemand drank heeft gebruikt of drugs, zonder dat je daarmee zegt dat dit inderdaad zo is. Hij noemde de onderhavige kwestie interessant voor de eiser, voor de uitgever en voor de rechter zelf, maar zou toch er de voorkeur aan geven als hij geen vonnis hoefde te wijzen. Hij zei bovendien, zonder vooruit te lopen op zijn oordeel, dat een rectificatie wel een heel zwaar middel is voor een uitgever.

NIET JURIDISCHE ONTKNOPING

Hein Bloemink (redactie) en Maarten Bloemink (uitgever) van Haren de Krant hadden al enkele handreikingen gedaan door te stellen dat zij Blokzijl in een redactioneel artikel ruimte zouden willen geven om zijn visie op de zaak te geven. Daarop was door de advocaat niet gereageerd. Bloemink: “In zo’n artikel zal ik Cees Bosman heus niet in bescherming nemen, die kan zijn eigen woordje wel doen”. In eerste instantie wees de raadsman dit voorstel (in de zitting herhaald) af, omdat hij meende dat Blokzijl geen behoefte had aan publiciteit. Dat bevreemdde de rechter wel wat, omdat een eis tot rectificatie automatisch tot een publicatie kan leiden. De rechter schorste de zitting voor wandelgangenoverleg in de hoop dat de partijen er uit zouden komen zonder vonnis.

AANHOUDEN VAN DE ZAAK

Na de schorsing verklaarde raadsman mr. M. Schuring bij nader inzien toch akkoord te willen gaan met een redactioneel artikel, maar wel het recht voor te behouden alsnog een vonnis te vragen als de tekst niet naar de zin van Blokzijl is. De redacteur van de krant noemde dit alsnog een ‘zwaard van Damocles’ en een verkapte eis om een rectificatie.

De rechter wist genoeg en deed een concreet voorstel: Hij stelde voor dat Haren de Krant naar eigen inzicht een ‘Haren de Krant-waardig’ redactioneel artikel maakt over de zaak en daarin ruimte biedt aan Blokzijl om zijn zienswijze te geven. De tekst moet door advocaat mr. M. Schuring vooraf worden goedgekeurd. Als de redactie en de advocaat er op 3 april niet uit zijn, zal de rechter alsnog vonnis wijzen op 10 april. Mocht in dat vonnis toch een rectificatie worden opgelegd, zou dat nog kunnen worden meegenomen in Haren de Krant van 24 april.