Nieuwe column Hein Bloemink: ‘Aan het typen’ (mei 2017)

Aan het typen

Een droom wordt deze zomer voor mij werkelijkheid: ik heb een roman geschreven die binnenkort echt wordt uitgegeven. Ik heb vroeger mijn vader altijd horen zeggen dat hij een roman wilde schrijven als hij met pensioen was, maar het is er nooit van gekomen. Ik wilde dat voorkomen en heb mij dus reeds nu (ik ben 56) op die missie geworpen. Vorig jaar mei ontwikkelde zich het verhaal in mijn hoofd en begon ik de research. Van augustus tot februari heb ik ieder vrij uurtje besteed aan het schrijven ervan. Wat een prachtige hobby is dat toch! Het boek gaat over duistere gebeurtenissen in het klooster Yesse bij Haren in 1589 en de dramatische gevolgen daarvan in 2017. Het is een misdaadroman geworden. Eén verhaallijn gaat over het Vaticaan dat de Nederlandse Staat aanklaagt wegens onwettige onteigening van kloosterbezittingen tijdens de reformatie (1594). Alleen al van het klooster in Haren werd 3400 hectare grond afgepakt en te gelde gemaakt. De universiteit werd ermee gefinancierd! De huidige waarde van die grond is drie miljard. Het wordt daarom een harde confrontatie, waar de maffia en geheime diensten ook bij betrokken raken. Vraag is: was het inpikken van al dat katholieke bezit wel rechtmatig en zou het Vaticaan nu alsnog geld kunnen eisen? Ik heb inmiddels deze vraag voorgelegd aan hoogleraren kerkgeschiedenis en die vinden het interessante vragen, waar ze geen eenduidig antwoord op hebben. Wat is het heerlijk om een boek te schrijven. Ik denk al na over een volgende roman. En het stelt me heel erg gerust, want als ik later oud ben kan ik mijn hobby blijven uitoefenen. Zolang ik maar kan denken en typen. Lucky me!