Olja uit Kazachstan, Duitsland en….Haren: kameleon die zich aanpast

Geboren in Kazachstan (Karganda, 1980) uit Duitse ouders in een gezin van negen kinderen. Een nieuw begin gemaakt in 1989 in Duitsland (regio Kassel). In 2001 verhuisd naar Haren voor (alweer) een nieuw begin. Olja Maier is een Kameleon die zich drie keer in verschillende culturen heeft weten aan te passen. Niet voor haar plezier, maar uit noodzaak. “Aanpassen of ongelukkig zijn”, was en is haar motto.

Verstoten

“Ik ben geboren in Kazachstan, dat land ligt in het meest oostelijke gedeelte van Rusland tegen Mongolië aan”, zegt Olja. “Mijn ouders zijn Duits, omdat hun ouders voor Stalin waren gevlucht naar dit land. Mijn jeugd speelde zich af in een corrupt land met moslims en mongoolse mensen, waar christenen niet graag worden gezien. We spraken Russisch thuis. Op school werd ik met boze ogen aangekeken. We werden als Duitsers niet echt geaccepteerd, we droegen andere kleding zonder Lenin-ster en spraken over andere dingen. Kinderen pikten gewoon je kleding af, dat is mij overkomen. Ik heb me als kind dus echt moeten aanpassen om niet verstoten te worden.”  Toen ze negen jaar was besloten haar ouders het land te verlaten, ze verhuisden naar Duitsland waar Olja een nieuw leven moest opbouwen in de buurt van Kassel. “De hele familie ging mee en vestigde zich in die buurt.  Het ging niet gemakkelijk, want ook daar werden we weer wantrouwig aangekeken, omdat we uit Kazachstan kwamen.  We waren Russen, fascisten, vrienden van Stalin. Eigenlijk waren wij dus nooit goed, haha.”

Plattegrond

In 2001 besloot Olja naar Nederland te emigreren en te trouwen. Opnieuw maakte zij zich los van haar vertrouwde omgeving en sprong in het diepe. Net als voorheen paste zij zich razendsnel aan. “Ik kon een baan krijgen als medisch assistente in het UMCG, maar heb in het Duits gesolliciteerd”, zegt ze. “Mij werd gezegd: we willen je wel hebben, maar dan moet je eerst beter Nederlands leren spreken. Ik ben toen naar het Postillion Hotel (toen nog Mercure) in Haren gestapt met de vraag of ik serveerster mocht worden, zodat ik snel de taal kon leren. Dat mocht. Dat was soms lastig. Iemand vroeg me eens: Heeft u een plattegrond voor mij? Ik zei dan: de grond is hier toch plat? Later mocht ik inderdaad in het UMCG gaan werken, waar ik leidinggevende werd van een team op dermatologie.” Tegelijk ontwikkelde Olja zich als schilderes, vaak van sportieve taferelen. “Als kind won ik in Duitsland een ontwerpwedstrijd voor de stadsbussen. Voor ik de medische kant op ging heb ik een studie voor vormgeven en ontwerpen gedaan. Ik ben altijd bezig gebleven met kunst en ontwerpen. Ik zou graag op de kunstmarkt gaan staan dit jaar”, zegt ze ambitieus.

Op dit moment helpt Olja mee met de organisatie van de fietstocht Haren-Haren op 29 juni. Ze is daar tolk-vertaalster.