Ondanks verdriet, toch blij met het wonder dat hem overkwam

Het leven van de 42-jarige Diriye Haji Sidow Ibrahim uit Somalië is getekend door geweld en verdriet. In zijn thuisland wordt door de beweging Al-Shabaab met geweld en terreur geprobeerd van het land een islamitische staat te maken. Diriye en zijn gezin werden bedreigd. Hij vluchtte in december 2006. Zijn vrouw moest in 2008 vertrekken met de kinderen en kwam in Syrië terecht.

Hij woont sinds 2011 in Haren, maar moet zijn vrouw en kinderen missen. Die zitten in Syrië en kunnen dat land niet verlaten. In 2011 raakte Diriye zijn foto-album met persoonlijke foto’s kwijt door toedoen van een andere vluchteling. In dat album zaten foto’s van zijn dierbare vrouw en kinderen, die hij al zes jaar niet zag. Hij dacht zijn foto’s nooit meer terug te zien, maar er gebeurde een wonder. Onlangs kreeg hij een telefoontje uit het AZC in Musselkanaal, waar men zijn album had aangetroffen. Het werd een mooi weerzien met de foto’s, maar dit kan niet het grote verdriet in zijn leven verbloemen. Het werkelijke weerzien met zijn vrouw en vier kinderen domineert zijn denken en doen. Ze zijn tijdens de vlucht uit Somalië in Damascus terechtgekomen. In een poging dat land te verlaten is één van de kinderen omgekomen. Nu droomt Diriye ervan dat hij zijn vrouw en de overgebleven kinderen ooit in de armen kan sluiten. Intussen heeft hij in Haren de harten van veel mensen veroverd door zijn open en vriendelijke karakter. Hij werkt als stagiair bij BodyFit en is daar een graag geziene medewerker. Hij heeft zijn best gedaan om Nederlandse te leren en spreekt deze taal nu behoorlijk goed. Maar achter de lach schuilt het stille verdriet. Het gemis. Hoeveel kan een mens verdragen? Diriye blijft vertrouwen dat hij zijn gezin ooit weer ziet. De vondst van het foto-album is misschien een voorbode.

Foto: Diriye met de foto die hij koestert. De foto toont hem met zijn vrouw die hij sinds december 2006 niet meer zag.