Op en top Harens boekje verschenen

De auteur woont in Haren en zij maakte ook de tekeningen. Bovendien is zij zelf de uitgever van dit boekje. Tenslotte werd het boekje ‘Jonathan’ ook nog eens gedrukt op de Harense persen van drukkerij G. van Ark. Mevrouw Reddingius is blij met haar recente kinderboekje.Ze is op leeftijd, maar jong van geest. Mevrouw J. Reddingius uit Haren begint deze maand aan een nieuw avontuur. Ze geeft namelijk onder de naam De Oude Kabouter een kinderboekje uit. Het boekje gaat over de zwerfkat Jonathan, die liefdevol wordt opgenomen in een studentenhuis. Zij schreef de teksten en maakte de illustraties. De kat heeft echt bestaan en woonde in het studentenhuis waar mijn zoon in de jaren 80 een kamer had. Dat was in de stad, Korrewegbuurt. Uiteindelijk belandt hij op een boerderij, waar hij een nieuw leven kan beginnen. Nu, bijna dertig jaar later, leeft Jonathan voort in het leuke kinderboekje, dat te koop is bij Baboffel (Kerkstraat) en Boomker Boeken (Rijksstraatweg). Een heuse Harense boekproductie!

Het boekje is een geheel eigen uitgave van de schrijfster zelf. Een mijlpaal in haar lange leven. Ik zal er wel verlies op lijden, maar ik wilde het diep van binnen graag uitgeven. Waarom precies? Ik kan dat moeilijk omschrijven. Mevrouw Reddingius heeft wel meer boekjes uitgegeven, maar die waren minder professioneel gemaakt. Gekopieerd en zelf gebonden. Maar de inhoud (tekeningen en verhaaltjes) vielen in de smaak bij kinderen en hun ouders. Boekjes als Paaskip is ziek (1999) en Bas en de sneeuwman (2000) werden behoorlijk goed verkocht. Kennelijk treft de schrijfster/tekenares de juiste toon om kinderharten te veroveren.

Bron in Indie

Een gesprekje met mevrouw Reddingius is een druiluik. Ze is schrijfster, illustratrice en uitgever tegelijk. De bronnen van de illustratrice liggen het diepst. Met koesterende hand legt zij een paar oude schriftjes uit de jaren 30 op tafel. Liefdevol bladert zij terug in haar vroege jeugdherinneringen in Nederlands-Indie, waar ze de eerste acht jaren van haar leven woonde. Als klein meisje tekende zij haar fantasie. Poppetjes en situaties. En wat me in al die oude tekeningen opvalt is dat ik vaak sneeuwmannen tekende, die ik toen nog nooit met eigen ogen had gezien. Ik was erdoor gefascineerd. Ik hoorde dat je vingers konden tintelen van de kou, dat had ik zelf nooit gevoeld. Als een kleinood komt een kistje op tafel, waarin broos en dierbaar, een boekje is opgeborgen dat zij als klein meisje maakte en dat door haar vader eigenhandig was gebonden. Misschien ligt in dat kistje dus de kiem van haar creativiteit. Het raakt haar zichtbaar als ze het kistje opent.

Haren-Deventer

In de jaren die volgen werd de tekenares ook schrijfster van korte verhaaltjes. Ze werkte als schooljuf en kon met kinderen overweg. Ze bedacht verhaaltjes en probeerde die uit op haar eigen kinderen en op buurkinderen. Zo verfijnde ze haar effecten, tekeningen en woorden. Ze begon haar verhaaltjes uit te geven op zeer beperkte schaal, waarbij zij naast de rol van schrijfster ook de rol van boekbinder speelde. Aan de eettafel, bij wijze van spreken. Het verhaal van Jonathan de kat, dat nu in boekvorm is verschenen, heeft zij al in 1993 geschreven. Ze reisde per trein tussen Haren en Deventer en schreef het verhaaltje van A tot Z. Ze maakte tekeningen en heeft nu een professionele drukker en binder gevraagd 300 exemplaren te maken.

Bij boekhandel Boomker en speelgoedwinkel Baboffel worden de boekjes over Jonathan verkocht voor 12,50. Daarmee is deze dame op leeftijd ook nog eens uitgever geworden. Het drieluik is compleet. Haar bedrijf lijkt geen winstoogmerk te hebben. Hoewel de grote voldoening van het scheppen ook grote boekwaarde heeft. Voor mevrouw Reddingius in ieder geval wel. Ze is nu in opgewonden afwachting hoe het met de boekjes van Jonathan zal gaan.