Personeel zwembad lucht het hart

Drie medewerkers van het zwembad in Haren doorbreken het stilzwijgen. Ze hielden zich de laatste maanden in, omdat ze niet wisten of zij de zaak goed deden door lucht te geven aan hun diepe frustraties en gevoelens van teleurstelling. Tot 1 februari waren ze formeel in dienst van Optisport, en zij wilden hun werkgever niet in verlegenheid brengen. Nu zij door die werkgever zijn gedumpt op de stoep van de gemeente Haren en die op haar beurt niet thuis heeft gegeven, hoeven ze niet meer voorzichtig te zijn. Gisteren deed de rechter uitspraak in een kort geding dat enkele medewerkers en twee vakbonden aanspanden tegen de gemeente Haren. Eis was dat de gemeente het oud-personeel in dienst zou nemen. Dat gebeurt door de uitspraak dus niet, zodat een eind komt aan hun loopbaan in Haren. Hen wacht nu een uitkering. Sinds eind januari ontvingen ze geen cent.

In een interview met Haren de Krant, dat eind april zal verschijnen geven Ellie Swabedissen, Harry Hamminga en Monique Goudkuil hun visie op de gebeurtenissen het afgelopen jaar. De vraag wie hoofdschuldige is in het debacle beantwoordden ze niet eendrachtig. Sommigen vinden dat de gemeente schuldig is, anderen wijzen ook naar Optisport, die hen genadeloos aan de dijk zette. Hoe dan ook, er leven vier belangrijke grieven.

Grief 1: Gedumpt personeel. Zij waren in dienst van Optisport, dus het feit dat zij op 1 februari aan hun lot zijn overgelaten zonder salaris, valt Optisport te verwijten. “We zijn gedumpt”, zegt Ellie Swabedissen. “Smerig spelletje van Optisport om van ons af te komen”, zegt Monique Goudkuil. “Nee, vooral de gemeente had deze gang van zaken moeten voorkomen”, zegt Harry Hamminga. Hij denkt dat ook Optisport het slachtoffer is geworden van gemeentelijk falen en niet anders kon. “Sinds november geen inkomsten meer door de sluiting, dan loopt het vanzelf spaak.”

Grief 2: Gebrek aan communicatie gemeente. Sinds de vondst van asbest in mei 2011 (in de stookruimte) heeft de gemeente niet gecommuniceerd of verkeerde informatie naar buiten gebracht, vindt het personeel. Tot september gebeurde er niets met het asbest, maar de milieu-ambtenaar stelde een deadline in september dat het probleem opgelost moest worden. Een rare spagaat, want feitelijk stelde hij zijn eigen gemeente een ultimatum. Na de sluiting in november heeft de gemeente volgens het personeel geen sturing gegeven aan de problemen. Optisport was in de ogen van het personeel ook het slachtoffer van deze onduidelijke situatie. Er waren geen inkomsten meer, dat moest wel fout gaan.

Grief 3: Saneren asbest stelde niks voor. “De saneerders gingen in november aan de slag en hebben helemaal niets gesaneerd. Die zaten zonder enige bescherming te roken in de ‘gevaarlijke’ stookruimte”, zegt Harry Hamminga. “En dan te bedenken dat wij die ruimte beslist niet meer mochten betreden, zelfs niet om de installaties netjes uit te schakelen. Dat hebben we met een noodknop moeten doen, waardoor er schade aan de installatie kon ontstaan.”

 

Grief 4: Personeel werd buitengesloten en opzij gezet. Zowel Optisport als de gemeente hebben het personeel in januari niet goed ingelicht over wat er speelde. Medewerkers lazen van alles in de media en voelden zich daardoor buitengesloten. Mensen van de gemeente en de asbestspecialisten liepen in en uit en deden geheimzinnig. Mails met vragen aan de gemeente bleven geheel onbeantwoord. Totdat de deur op 1 februari op slot ging en de medewerkers op 4 februari door Optisport glashard werden gedumpt. De drie erkennen dat zij in dienst waren van Optisport, maar vinden dat de gemeente Haren een morele plicht heeft om hen werk te bieden.  De drie vinden het schandalig dat de gemeente Haren het sportcomplex nu open houdt met ander personeel. “Ze hadden een aantal van ons moeten vragen”, zegt Monique Goudkuil. “Dit voelt helemaal fout, zoals het nu is gegaan. En als je de wethouder een mail stuurt krijg je totaal geen antwoord.”

Het grootste knelpunt: Gemeente heeft nooit gezegd waar het werkelijk om ging

En nu de hamvraag waar het allemaal om draait: Kan Haren een zwembad nog wel betalen? “Waar het werkelijk over moest gaan is nooit op een normale manier bespreekbaar gemaakt. Althans niet met ons”, zeggen de medewerkers. Harry Hamminga: “Als de gemeente met ons om de tafel was gegaan om de vraag te stellen of een zwemvoorziening nog wel te handhaven was, dan waren we met elkaar in gesprek gegaan om het probleem op te lossen. Wij snappen ook wel dat het allemaal veel geld kost. We hadden graag meegedacht, maar die kans kregen we niet. We hoorden niets. Daardoor bekroop ons het gevoel dat de gemeente van ons af wilde. Niet alleen van ons, maar van het hele zwembad. En dat de asbest daarbij goed van pas kwam.” De drie medewerkers snappen wel dat dit als een komplottheorie klinkt en willen zo eigenlijk niet denken. “Maar door niet te communiceren over de belangrijkste problemen heeft de gemeente Haren dit over zichzelf afgeroepen”, zegt Ellie Swabedissen.

Analyse

De medewerkers zijn vooral gefrustreerd en gedupeerd doordat er geen enkele leiding werd gegeven aan het oplossen van de financiële problemen. Daarbij gaat Optisport ook niet vrijuit, die was immers verantwoordelijk voor het zwembad. Als de gemeente Haren op een fatsoenlijke manier kenbaar had gemaakt dat het voortbestaan van het complex financieel niet meer haalbaar was, waren er geen komplottheorieën meer nodig geweest. Dan was er constructief gesproken en had zelfs de vondst van asbest die gesprekken niet hoeven ondermijnen. Dat de medewerkers werden gedumpt door Optisport was een dieptepunt in een thriller waarin alles misging wat er maar mis kon gaan. En waar miscommunicatie misschien wel de grootste boosdoener is. In juni beslist de raad of men nog geld wil steken in een zwembad in Haren of niet.

Aanvullend: Voorbeeld van ‘verkeerde informatie’

In het kort geding dat tegen de gemeente was aangespannen heeft de raadsman van de gemeente Haren uitspraken gedaan die tot hoorbaar protest in de rechtszaal leidden. Een medewerkster van het sportcentrum, Monique Goudkuil, heeft hierover een mail gezonden aan de gemeente Haren. Zij wil aantonen dat de gemeente geen juist beeld heeft gegeven van de situatie in het zwembad. Het zijn geen cruciale zaken, erkent Goudkuil. Maar ze laten wel zien hoe miscommunicatie in de hand wordt gewerkt.

De ‘verkeerde informatie’, voorbeelden op een rij gezet door medewerkster Monique Goudkuil:

Wij zijn tijdens het kort geding van afgelopen vrijdag 16 maart in een negatief daglicht gezet, hetgeen niet eerlijk is. De advocaat van de gemeente Haren (gevoed door de gemeente Haren) heeft een totaal verkeerd beeld van de werkzaamheden van het personeel geschetst.

1. De advocaat vertelde dat het personeel van Scharlakenhof op woensdag 1 februari in en uit liep in het sportcentrum. Naar aanleiding hiervan heeft de gemeente Haren besloten om alle sloten te vervangen.

De waarheid is: Ellie Swabedissen en ik, Monique Goudkuil, zijn woensdagochtend naar Scharlakenhof gegaan om de salarisstroken met de jaaropgaven van onze collega’s op te halen, die ik. in alle commotie van dinsdag 31 januari, vergeten was. Toen wij aankwamen in Scharlakenhof waren alle sloten reeds vervangen, alleen de sloten van de voordeur nog niet!

2. Ellie Swabedissen zou sporadisch aanwezig geweest zijn in het sportcentrum Scharlakenhof.

De waarheid is: Ellie moest voor vergaderingen en dergelijke soms naar het hoofdkantoor in Gorichem, Dit gebeurde 1 à 2x per maand.

Ellie werkte 1 à 2 dagdelen in Zuidhorn. In de zomermaanden werkte Ellie 1 dag in de 2 weken in de buitenbaden.

De rest van de tijd en dat was het merendeel van haar werkweek, werkte zij in het sportcentrum Scharlakenhof.

3. De advocaat vertelde dat de reserveringen van het gehele sportcomplex gedaan werden door de pachter van de horeca, dhr. Will Verhof.

De waarheid is: Ik deed de reserveringen voor het gehele sportcomplex, zowel de drie zwembaden als de sporthal, de kleine zaal en de vergaderzalen.

4. Het recreatiebad lekt.

De waarheid is: Het bad lekt niet!

Het receatiebad is gedeeltelijk leeggelopen door het in één keer uitzetten van de installatie op 4 november 2011.

5. Alle personeelsleden zouden alleen werken in het zwembad.

De waarheid is:

Er werden ook andere werkzaamheden verricht door ons, zoals:

1. De schoonmaak van de sporthal en de kleine zaal

2. Het onderhoud en de reparaties van de sporthal en de kleine zaal.

3. De reserveringen voor de sporthal en de kleine zaal.

4. Het leidinggeven.

5. Veilig en schoon.

6. E.H.B.O. en B.H.V. voor de sporthal en de kleine zaal.

7. Legionella beheersing.