RK-parochie had twee rechterhanden: Jan Damoiseaux (met update)

Hij is afgelopen maandag na een ziekte overleden, 81 jaar oud, maar jong van geest: Jan Damoiseaux. Hij speelde een vooraanstaande rol in de RK-parochie in Haren, hoewel het liefst achter de schermen en met gereedschap in zijn handen. Want Damoiseaux beleed het katholieke geloof dan wel met flair en liefde, maar hij was toch vooral bekend als ‘de twee rechterhanden’ van deze parochie. Hij timmerde en kluste dat het een lieve lust was, opdat het in de kerk aan niets ontbrak. In het oog sprong de kerststal.  Let op, onderaan dit bericht een reactie van pastor P. Vos.

Vorig jaar bedacht Damoiseaux een ingenieuze constructie om de loodzware kerststal (foto) te voorzien van draagbeugels, zodat deze in de dagen rond kerst door vier dragers  zelfs buiten de kerk kon worden geplaatst. Onder zijn regie werden ‘bewakers’ aangesteld die de stal tegen molest moesten beschermen.  Damoiseaux liet vorig jaar december de stal fotograferen door Haren de Krant, maar wenste beslist niet zelf op de foto te figureren. Achter de schermen voelde hij zich als een vis in het water.

De redactie ontving zo nu en dan lange brieven, niet per e-mail, maar handgeschreven met zwierige letters. Hij maakte de krant attent op Harens nieuws, meestal was er wel een connectie met de parochie waaraan hij vrijwel ieder vrij uurtje leek te besteden.

De geboren Limbuger (Heerlen, 1931) bleef Limburger, hoewel hij sinds de verhuizing naar Haren (hij werkte voor Gasunie) geheel integreerde in de noordelijke samenleving. Jan Damoiseaux laat vrouw en drie dochters achter. Op vrijdag 12 oktober om 13.00 uur begint de uitvaartdienst in het Godshuis dat zijn tweede thuis was, de H. Nicolaaskerk aan de Irenelaan te Haren. Aansluitend wordt hij begraven op de Harenerhof. De krant verliest in hem een trouwe en betrokken lezer.

Reactie van pastor Peter Vos:

Jan Damoiseaux overleed op maandag 8 oktober in de leeftijd van 81 jaar. Hij was door zijn inzet voor de parochie mede-gezichtsbepalend. Hij was lid van de commisie van beheer, van de tuingroep en hij was koster. Als koster was hij een goed gastheer voor de gebruikers van de kerk. Vooral heeft hij zich zeer verdienstelijk gemaakt door zijn zorg voor het kerkgebouw. Als je alles uit de H.Nicolaaskerk weg zou laten wat hij gemaakt heeft, wat hij geschilderd heeft, dan hou je bij wijze van spreken alleen de muren en het plafond over. De kerk was zijn tweede huis. Door wat hij deed kon hij uitdrukking aan zijn diepgewortelde geloofsbeleving. Hij stond altijd klaar als er een beroep op hem werd gedaan. Toen hij nog gezond was zag je hem bijna dagelijks even in de kerk. Voor zijn inzet ontving hij de kerkelijke onderscheiding ‘Pro ecclesia et Pontifice’. En hij is lid in de orde van Oranje Nassau. Ik ben Jan dankbaar voor zijn inzet en voor de manier waarop ik met hem kon samenwerken. Hij hoort voor mij zo bij de kerk dat het voor mij vreemd is hem daar niet meer aan te treffen of hem daar niet meer aan het werk te zien.