Sassenhein

Toen Lammert Wedda begin jaren negentig de exploitatie van het schitterend gelegen paviljoen van de Hengelclub Sassenhein ging doen, was het behalve bij de leden van de club nog bij weinigen bekend. Er zat af en toe een vermoeid ogende visser en je kon er nauwelijks meer krijgen dan koffie, jenever of bier uit de fles. Lammert woonde in de aanpalende dienstwoning en stak veel energie in het opkrikken van het paviljoen en omgeving. Niet zonder succes. De bezoekers namen toe: wandelaars, Pieterpadlopers, fietsers, kroeglopers en ’s winters als er ijs lag; muziek met veel koek en zopie alsmede Glühwein. Ook werden er gezellige feesten en partijtjes gehouden waarbij ik Lammert soms assisteerde achter de bar. Ik herinner me één feestje dat zo gezellig was, dat de bandleden enkele muziekinstrumenten op de parkeerplaats in het donker kwijt raakten…. Onrustig als hij is, beëindigde Lammert na een fiks aantal jaren de exploitatie om Het Voorhuis te beginnen. Hij liet een meer dan levensvatbare exploitatie achter met een nog steeds toenemende bezoekersstroom. Toen kwam zijn opvolger. Ik ben er één keer geweest en kwam tot de conclusie dat de sfeer zodanig veranderd was dat ik er niet meer wilde komen. Onlangs is deze man gelukkig vertrokken; maar wat hij achterliet grenst aan het ongelooflijke. Op zijn laatste avond in het paviljoen sloopte hij bijkans de hele inventaris. Het zeil van de veranda werd kapot gesneden, de bierpomp afgebroken, koeling vernield, enz., enz. Een complete ravage. Je vraagt je af wat zo iemand bezield heeft. Zou hij zijn medicijnen niet op tijd genomen hebben? Heeft hij te veel funpillen geslikt? Z’n neus te zwaar gepoederd? Meer dan zware shag gerookt? Zijn resterende drankvoorraad naar binnen gespoeld? Gewoonweg crimineel gedrag. Niemand heeft iets aan vernielde spullen; had het dan mee genomen en verkocht. Was je hoogstens een dief geweest. De nieuwe exploitant Gerben Bouma, de laatste jaren goed bekend van De Lanteern in Noordlaren, heeft midden in de nacht met een stel vrienden de zaak zo goed en zo kwaad als mogelijk was weer opgeknapt om de ijsliefhebbers de volgende dag geïmproviseerd te kunnen ontvangen. Reden genoeg voor mij om ook maar weer eens te gaan kijken. Samen met mijn zoon op zondagmiddag een biertje drinken. We zaten nog maar nauwelijks aan de bar of er kwam een kleurrijk gezelschap van vijftigers met muziekinstrumenten binnen. Niet te geloven; voormalig kroegbaas Bert Kor uit Lageland met vrouw en kennissen. Bert was 40 kilo afgevallen en woog nog “slechts” 115. Als ik op de weegschaal ga staan en hij knapt, dan moet er weer wat af, zei Bert, met een lekker pilsje in zijn hand. Een enkeling die de onstuimige muziek van Bert, vaak voorzien van eigen tekst in vele toonhoogtes, niet kon waarderen verliet nors kijkend de zaak. Maar enkele dames van in de zestig die lekker aan de wijn zaten, genoten met volle teugen van het gebodene. Ook het Noordlaren gehalte van de bezoekers was opvallend hoog; persoonlijke fans van Gerben. Volgens mij wordt het weer heel gezellig op Sassenhein. Cees Bosman, februari 2009. Reageren? cornelisbosman@hetnet.nl