Tweedehands kan ook design zijn

Bij Mamamini weet je nooit wat je tegenkomt en die verrassing zorgt ervoor dat ik altijd terugkom, vertelt de Harense Meta Kwant. Het is een prettige verslaving. Als ik richting Groningen stad rijd, dan kost het me moeite om niet rechtsaf te slaan naar de vestiging aan de Helperoostersingel.

Mamamini is een keten van kringloopwinkels met vier vestingen in Groningenk, aan het Damsterdiep, de Noorderbinnensingel en twee aan de Helperoostersingel. Een deel van de opbrengst gaat naar verschillende goede doelen op het gebied van de minima. In 2007 heeft de organisatie maar liefst 25.000 euro geschonken aan projecten die voornamelijk op werkgelegenheid en milieu gericht zijn. Zo biedt de winkelketen bovendien honderdvijftig werkplekken aan mensen die tijdelijk uit het arbeidsproces zijn geweest om weer werkritme op te doen De winkel is gericht op mensen met een krappe beurs aldus de folder.

Voor Meta is van de krappe beurs geen sprake. Daar gaat het mij helemaal niet om, vertelt ze verder, ik vind het leuk dat spullen een tweede of zelfs derde kans krijgen. De roulatie daar gaat het mij om, dat iemand iets niet meer nodig heeft en dat iemand anders er dan weer blij mee is. De spanning dat ik niet weet wat ik tegen ga komen doet iets met me.
De lage prijs maakt het voor Meta alleen maar aantrekkelijker om veel te kopen. Ik koop geen vijfde bloemenvaas bij de Blokker, dat vind ik niet gezellig want ik heb het niet nodig. Maar het is wel leuk om zon vaasje dan gewoon tegen te komen bij de Mamamini en voor een paar centen mee te nemen. Als de lol eraf is dan breng ik alles gewoon weer terug. Meubels laat ik ophalen.

Museum?
Wie nu in de veronderstelling is dat het bij Meta thuis een museum is met rariteitenkabinetten vol prullaria, die heeft het mis. Ze woont in een modern ingericht huis met veel licht en rust in haar woonkamer. De Mamamini-manie wordt door Meta ingepast in de huidige tijd. Zo bewerkt ze meubilair met bijvoorbeeld kalk om het weer in een modern jasje te steken. Zij laat zich graag inspireren door wat ze in bladen leest of om zich heen ziet. De werkbank op de foto is daarvan een voorbeeld. Ik was met mijn man in Florence bij een kledingwinkel waar men een soortgelijke werkbank als toonbank gebruikte. Heel mooi vond ik dat. Laat ik nu bij de Mamamini voor zeven euro tegen een soortgelijke werkbank aanlopen.

Toch zijn de bezoeken van Meta aan de populaire kringloopwinkel meer dan zomaar hobby. Mijn vader was vroeger al bezig met het opknappen van voornamelijk klokken en hij nam me dan mee naar soortgelijke winkeltjes. Ik was het enige kind dat zich daarvoor interesseerde, mijn broer en zus niet zo. Ik heb geprobeerd mijn kinderen iets van die creativiteit mee te geven en nu doe ik dat ook bij mijn kleinkinderen. Ik hoop dat ze leren mogelijkheden te zien en een beroep zullen doen op hun fantasie. Ze gaan graag met me mee snuffelen of vragen of ik wil uitkijken naar iets. Mijn kleinzoon heeft een knuffel van Mamamini waar hij zo gehecht aan is dat ik hem niet eens mag uitwassen, daar word ik zo blij van.

Mamaminivriendin
Niet alleen koopt Meta spullen voor zichzelf of haar dochters en kleinkinderen, ook tehuizen heeft ze regelmatig allerlei gebruiksvoorwerpen gebracht, zoals glaswerk en mokken maar ook speelgoed. Ze liet haar buren vroeger dozen vol gewassen knuffels mee naar Roemenie nemen voor de kindertehuizen daar. Het kost niets en ik vind het fantastisch dat die kinderen er dan nog plezier van hebben. Volgens haar man Flip is Meta een vrouw die graag onder mensen verkeert. Of ik nu miljonair of armlastig zou zijn mijn gevoel verandert daar niet door, zegt Meta, en daarom trekt het sociale gebeuren van de Mamamini haar ook aan. Tijdens een bezoek kwam ze eens een vrouw tegen die vroeg hoe Meta haar Mamamini spullen gebruikte. Ze heeft haar daarop uitgenodigd en haar huis laten zien. Mijn man kwam thuis toen ze net vertrok en hij vroeg wie ze was. Dat was een Mamaminivriendin zei ik, ik wist haar naam zo even niet meer. (LB)