Column Hein Bloemink, augustus 2022

Midsland

Zittend onder een parasol op Terschelling, met krijsende meeuwen aan het blauwe zwerk, kom ik weer in zo’n ‘trance’, waarin je de kromme situaties in de wereld tussen twee dutjes door opeens lijkt te doorzien. Een paar voorbeelden: de samenleving maakt van wiet een illegaal product, waardoor de markt in handen is van criminelen. Bij normaal gebruik is wiet niet zo schadelijk, zoiets als bier en wijn. Maar aan de criminele markt heeft justitie de handen vol en is het sociale leed (moord en doodslag) niet meer in geld uit te drukken. Waarom doen we dat zo? Nog iets: als mensen sluw belasting ontduiken of ontwijken, dan zeggen ze eigenlijk: ‘Ik wil zo weinig mogelijk bijdragen aan deze samenleving waar ik zo van houd. Anderen moeten maar betalen!’ Dat is toch hetzelfde als naar binnen glippen in de bioscoop zonder kaartje? Waarom vinden we dat logisch? En dan het kapitalisme: als er schaarste is stijgt de prijs, zegt men. Wat is dat voor onzin? Bij schaarste wordt de kostprijs toch niet hoger? Het is een ‘bedacht kunstje’ om fijn te kunnen graaien in tijden van nood en schaarste. Misbruik maken van de situatie. Waarom vinden we dat zo normaal? Ten slotte voetbal: in de eredivisie denken naar voetbal te kijken. In feite kijken we naar een spelletje van banken, financiers en sponsoren. De beste inkopers worden kampioen, niet de beste elftallen. Ajax heeft voor 121 miljoen spelers verkocht en voor 100 miljoen aangekocht. Meer dan alle andere 17 clubs bij elkaar. Dat is toch Max Verstappen laten racen tegen een amateur in een Nissan Cuore? Waarom noemen we dat sport en kijken we ernaar? Het is toch volksverlakkerij? Oef, ik ga maar weer een eindje fietsen door de duinen van Midsland. Zoveel nieuwe opinies in één vakantie is vermoeiend hoor…