De krant die je leest van A tot Z
Zondag 31 Mei, 2026
Deze post is bekeken 1421 keer.

vrijdag 23 januari 2026

Column:

Column Hein Bloemink(januari 2026)

Door: Redactie

Onbewust

Wat ben ik blij dat ik van psycholoog Ap Dijksterhuis heb geleerd dat beslissen ‘op gevoel’ niet roekeloos is, integendeel. Zelf leef ik nogal intuïtief en ik maak veel keuzes ‘op gevoel’. Toen Dick van der Leij in 1995 mij voorstelde om met deze krant te beginnen, zei mijn gevoel direct ‘ja’. Als ik een week bedenktijd had gevraagd zou ik misschien ‘nee’ hebben gezegd, bezwaren genoeg. Een innerlijke stem roept dus ‘ja, dat gaan we doen’. Ik krijg vaak te horen dat ik eerst reageer en dan pas nadenk. Dat heb ik altijd als een zwakte opgevat, maar Dijksterhuis heeft me een nieuw inzicht gegeven. Het menselijke brein bestaat uit twee onderdelen: het bewuste en het onbewuste. Onderzoek heeft bewezen dat wij met ons bewuste brein ongeveer 60 mb informatie per seconde kunnen verwerken en met ons onbewuste wel 10.000 mb of meer. Bewezen is dat verreweg de meeste informatie in ons onbewuste brein rond gaat en dat ons bewuste brein de schijn ophoudt dat juist dáár de belangrijke beslissingen worden genomen. Dijksterhuis zegt dat ons onbewuste brein dag en nacht werkt en hele goede keuzes kan aanreiken, maar we hebben de gewoonte om er niet naar te luisteren. We nemen bedenktijd en verzinnen rationele argumenten om juist niet op ons gevoel af te gaan. Het gevolg: iemand volgt niet zijn gevoel en maakt bewust een andere keuze, waar die later spijt van krijgt. Nu begrijp ik ineens waarom mensen zeggen ‘dit voelt goed’ en tot een keuze komen, die ze verder niet kunnen onderbouwen. Mijn gevoel zei mij in april 1995 dat ik ‘ja’ moest zeggen tegen het idee van een nieuwe krant in Haren. En mijn gevoel heeft me niet bedrogen. Ap Dijksterhuis, bedankt.

2 reacties

Gineke te Velde zegt:

Zo is het precies. Vanochtend in de radio-uitzending gehoord hoe je vanuit je gevoel leeft. Mooi te horen! Ik noem het zelf “ de stem van mijn ziel” die me dingen laat doen die ik in eerste instantie helemaal niet durf. Zoals bijvoorbeeld de scheiding van de vader van mijn kinderen. Maar mijn lichaam werd letterlijk ziek, ik moest daar weg. Als ik terugkijk op mijn leven (vanuit onderwijs naar therapeut) lijkt het alsof er voor mij een weg was uitgestippeld die ik alleen nog hoefde te lopen. Soms een verkeerd zijweggetje nemend, kwam ik altijd weer terug op de hoofdstraat van mijn leven. Het lijkt bedoeld zoals het gaat. Als je het leven zo kan zien, zijn pijn en verlies of andere moeites, veel beter te handelen. Het onbewuste is veel groter dan het kleine bewuste van ons mensen. Laat nooit je verstand (hoe belangrijk ook) overheersen. Leef je eigen leven, zoals jij dat wilt!

Evert Mouw zegt:

Beste Hein,

Bij de vorige reacties, kan ik mij alleen maar aansluiten. Niet erg orgineel misschien. Toen ik een jaar geleden (geheel vanuit mij zelf) in verband met opkomende fysieke problemen naar een verpleeghuis wilde, riep men dat ik gek was. Nu ik vanaf zes oktober in de Torenhof te Blaricum verblijf, is iedereen blij en verwondert dat een mens zoiets kan aanvoelen.
En weet je Hein wat mij gelukkig maakt, In het restaurant, loopt een meid rond die niet kijkt maar op haar gevoel op mensen afgaat. Vanzelfsprekend, ziet ze goed. Wat ik merk is dat zij geheel vanuit haar gevoel te werk gaat. Let op!!
Toen ik nog voor mijn tijd in Haren, klaagde dat ik niet kon zien, zei mijn moeder: Jij hebt je ogen niet nodig om te kijken. Zien, doe je met je hart. Of ik dit na bijna 70 jaar kan en doe, durf ik niet te zeggen. En of Eva mij nu na een maaltijd wel of niet geholpen heeft, Ik wet het zeker zij werkt vanuikt haar gevoel en heeft haar ogen niet nodig om te zien. Wel om te kijken wat ze doet.

Wilt u reageren?




Wij plaatsen alleen inhoudelijke reacties. Reacties met voornamelijk slogans en kreten worden niet gepubliceerd.