Columnist Freerk de Boer is overleden (met zijn laatste column)

Deze week op 2 februari is Freerk de Boer (1959) overleden. Hij heeft daar zelf voor gekozen omdat zijn situatie uitzichtloos was. Freerk schreef sinds een jaar maandelijks in Haren de Krant hoe hij zijn route naar het einde beleefde. Onderaan dit Memoriam leest u zijn laatste column, die deze maand gepubliceerd zal worden in de krant.

Freerk vroeg om euthanasie en die werd hem gegund. Hij heeft via zijn columns in Haren de Krant verslag gedaan van zijn laatste jaar op deze wereld. Ooit was hij een sterke, gezonde man; een klusser, wandelaar, fietser, kampeerder en pakketbezorger; geboren voor het buitenleven. In 2019 werd hij getroffen door een auto-immuunziekte en was op slag ‘minder valide’. Hij werd een gevangene in zijn eigen huis. Hij haalde nog uit het leven wat erin zat met de onvermoeibare hulp van zijn vriendin Maria Romp. Zo fietste het tweetal met een rolstoelfiets naar Santiago de Compostela (2022) en naar Lourdes (2025). Zijn humor was ontwapenend. Hij noemde zichzelf (ziek) en Maria (vermoeid) op de rolstoelfiets ‘Krikkie en Krakkie’. Over de dood sprak hij zijn verwachting uit dat er daarna nog ‘iets’ is. Zijn levenseinde werd heel concreet toen eind 2024 een ernstige en niet te bestrijden vorm van uitgezaaide kanker bij hem werd vastgesteld. Vanaf dat moment leefden Freerk en zijn vriendin Maria Romp toe naar het onvermijdelijke slot. Maar eerst werd dus Lourdes nog bereikt op de rolstoelfiets. In Haren de Krant schreef Freerk maandelijks over alles wat er in hem omging. Over zijn interactie met de omgeving, over de (niet altijd begripvolle) reacties van passanten op zijn rolstoelfiets, zijn gedachten over leven en dood. Freerk de Boer was een meester in het aanvaarden van het lot en daardoor kon hij nuchter spreken over zijn naderende slotakkoord. De redactie van Haren de Krant bezocht hem in januari voor een realistisch gesprek over zijn situatie en om hem te bedanken. Zijn laatste column (in deze krant afgedrukt) stuurde hij 26 januari. Hij kondigde in de begeleidende mail zijn spoedige euthanasie aan, en eindigde de mail met: “In ieder geval wens jou een mooie reis door het leven.” Typerend voor zijn persoonlijkheid. Haren de Krant gedenkt Freerk mede namens al zijn vaste lezers. Hij heeft bijgedragen aan het besef dat de diagnose nog niet het einde is van het leven. Hij maakte met zijn verhalen de dood zelfs tot een onderdeel van leven.

Haren de Krant wenst zijn nabestaanden veel sterkte. We zijn Freerk veel dank verschuldigd voor zijn bijdrage aan de krant en aan het bespreekbaar maken van de dood. Hieronder leest u de laatste column, die Freerk kort voor zijn overlijden heeft geschreven.

 

Last post

Door Freerk de Boer, Haren

Dit heb geschreven voordat ik gekist werd maar het zou zomaar kunnen dat ik onverwachte krachten heb gekregen en dat dit vanuit de parallelle wereld komt. Alleen ik weet hoe het zit. 

Last post is een trompetstuk voor degene die er niet meer is. Of ik het nummer waardig ben, is aan de wereld om te bepalen en niet aan mij. Tja daar lig ik dan doodstil in de kist te luisteren naar alle rumoer die erbuiten heerst. En als dat uitsterft is er één iemand die blijft en onze verbinding vasthoudt. Maria, jij blijft hier en ik hoop dat geluk je toeschijnt want zonder geluk is leven te moeilijk. En reken maar dat ik om de hoek kijk en jouw beweging volg naar nieuwe belevenissen en nieuwe liefde want dat is jouw bestaan waard. Alle overige mensen mag ik vanaf een wolk volgen en mocht je daar gevoel voor hebben dan zou ik best eens wat kunnen laten horen, zien of voelen. Dan stopt het met stukjes in Haren de Krant, dank je wel Hein voor de mogelijkheid om iets over mijzelf te schrijven. 

Ps. Blijf leuke dingen doen voordat het pensioen op de stoep staat en wil je een idee van de mogelijkheden? Blijf fietsen en heb elkaar lief, want dat zijn beide belangrijke momenten!