Johan Klootsema bluste zijn laatste brand na 38 jaar trouwe dienst

Er zal dinsdagavond wel wat door hem zijn heengegaan. Johan Klootsema rukte uit voor een brandje aan de Achterhorst nabij het Raadhuisplein, maar dat bleek een afscheidscadeautje van zijn collega’s te zijn. Er was wel een vuurtje, maar dat was voor Klootsema en zijn collega’s een makkie. Daarna kon zijn afscheidsfeestje beginnen.

Foto: Patrick Wind 112 Groningen/Haren de Krant

Johan Klootsema stond enige tijd geleden in Haren de Krant met zijn verhaal. Dat leest u hier:

Brandweerman zwaait af:
“De sloffen staan altijd paraat”

Pieper aan, auto met de neus in rijrichting geparkeerd en de sloffen bij de achterdeur: dan hebben we het over Johan Klootsema uit Haren die in december na 38 jaar afzwaait bij de vrijwillige brandweer.

Punt
“Ik denk dat ik wel richting 1800 uitrukken ga”, zegt hij. “Dat kan ik zo’n beetje uitrekenen. Ik ben in december 1988 bij de brandweer gekomen. Ik heb veel dingen zien veranderen, zowel procedures als technieken. De brandweerauto van nu is niet meer te vergelijken met toen. Natuurlijk gaat het nog steeds om het blussen van branden en het redden van mensen, maar de manier waarop dat nu gebeurt is anders dan toen. Ik merk dat ik meer moeite krijg met het bijhouden van alle kennis en als ik de ademlucht moet ‘omhangen’ voel ik het wel in mijn rug. Dus, voordat ik de conditiekeuring niet meer doorkom, wil ik er zelf een punt achter zetten.”

Beheersen
Johan praat gemakkelijk over het werken bij de brandweer, maar niet laconiek. Je merkt dat hij een uitruk nog steeds heel spannend vindt. Als chauffeur heeft hij al vaak de grote bluswagen met schelle sirenes naar ongelukken en brandhaarden gestuurd. “Daar ben ik in getraind. Het is belangrijk om je in het verkeer te beheersen, ook al wil je heel snel naar die brand. Ik creëer ruimte door een beetje midden op de weg te rijden. Kruisingen benader ik stapvoets. Verkeer kan het beste niet op de rem gaan staan als ze een sirene horen, maar kalm ruimte maken.” De brandweer heeft haast maar mag de maximumsnelheid slechts enigszins overschrijden.

Reanimatie
In zijn loopbaan zag hij leed, overleden verkeersslachtoffers en wanhopige eigenaren van huizen die in lichterlaaie stonden. Hij keek niet toe, maar handelde. Een dieptepunt was een ongeluk op de A28 waarbij een persoon was aangereden en op de andere rijbaan was geslingerd. “Ik ben toen na toestemming van de brandweercommandant de A28 als spookrijder opgereden richting Glimmen.” Buiten diensttijd heeft hij een paar jaar geleden een geslaagde reanimatie uitgevoerd bij hem in de wijk. Het slachtoffer ziet hij nog geregeld, zodat het incident hem bijblijft. “Mijn ervaring bij de brandweer kwam me toen goed van pas.”

De brandweer heeft Johan Klootsema veel gebracht en hij heeft zelf veel gegeven: tijd en energie. Zijn dochter Lysanne is sinds ruim twaalf jaar ook bij de brandweer: zo vader, zo dochter. Johan: “Als ik ben gestopt en ik hoor de sirene, zal het vast wel kriebelen. Maar toch is dit een goed besluit. Ik ben sinds enige tijd opa en dat is zo’n verrijking van het leven. Daar wil ik van gaan genieten.”