Ernst Wolff: “Dit geeft mijn kinderen wortels”

Aangrijpend, ontroerend, het zijn woorden die de lading niet kunnen dekken. De intense vreugde van Ernst Wolff over de wonderbaarlijke cadeaus die hij na zeventig jaar krijgt aangereikt is niet in woorden te vatten. Op de foto Ernst Wolff en Joke Boersma onlangs in Israel.

De trouwringen van zijn oom en tante vanuit Canada en het boek ‘Van kwaad tot onvoorstelbaar erger’ uit Haren, waarin hun levensverhaal verteld wordt. De foto’s van de zeven Stolpersteine die voor het huis aan de Waterhuizerweg, waaruit ook Ernst in 1942 werd weggevoerd, erkenning geven aan het bestaan van zijn familie. De krantenartikelen, het recente nummer van Haren de Krant, brieven, verhalen, foto’s, het is voor de hoogbejaarde Ernst nauwelijks te bevatten.
Joke Boersma, jarenlang lid van de culturele vereniging Haren-Hadera, bezocht, met haar man Anne, Ernst Wolff in Israel. Het werd een emotionele, waardevolle ontmoeting, die Ernst helpt de cirkel van zijn leven sluitend te maken.
Ernst verkeert in goede gezondheid, woont met zijn van oorsprong Nederlandse vrouw (65 jaar getrouwd!) in een comfortabel seniorenappartement in Kyriat-Byalik, vlakbij Haifa. Het echtpaar heeft drie zoons, zeven kleinkinderen en het twaalfde achterkleinkind is op komst. “De familie Wolff heeft zich dus wel wat hersteld”, stelt hij.
Ernst is bijzonder blij met de aandacht die Haren aan zijn familie geeft: “Dit geeft mijn kinderen wortels!”
Waarom en hoe Ernst in Haren terecht kwam, hoe hij er weer moest vertrekken, de kampen overleefde, de bevrijding meemaakte, de emigratie naar Palestina en over zijn leven daar, u leest het in de volgende nummers van Haren de Krant.
Ernst Wolff laat alvast iedereen, die zich hem herinnert, hartelijk groeten.

Wil Legemaat