Olympisch roeister: Topsporter blijf je, ook als je 80 jaar bent

Hoe ervaart een voormalig topsporter het veroudering van het lichaam? Wat doet het met je, wanneer je niet meer kunt wat je toen kon? Olympisch roeister Ingrid Dusseldorp-Munneke (1946) accepteert het, maar ziet zich op een bepaalde manier nog steeds als topsporter. “Als de spirit is dat je alles uit je lichaam wilt halen wat erin zit, dan ben ik nu nog steeds een topsporter”.

Eigen kracht
Tussen de twee foto’s zit 50 jaar. Een wereld van verschil, maar toch minder dan je verwacht. Dezelfde vrouw, dezelfde spirit. Begin jaren 70 behoorde Ingrid Munneke-Dusseldorp uit Haren tot de wereldtop in haar tak van sport: roeien. Een lobby waarbij zij was betrokken leidde ertoe dat vanaf 1976 (Montreal) het roeien voor vrouwen een Olympische sport werd. Ze won grote prijzen, nationaal en internationaal en werd op de Spelen van 1976 in de skiff slechts 5e omdat zij ziek was. “We werden in die tijd niet professioneel begeleid, zoals nu”, zegt ze. “We moesten op eigen kracht de top bereiken. Gelukkig had ik de spirit van mijn moeder geërfd. Die was zwemster en ik was zelf ook op weg om verder te komen in het zwemmen. Maar toen ik als student eenmaal ging roeien richtte ik me helemaal op die sport.”

Dit is nog niet het gehele artikel. Dat leest u in Haren de Krant, die wordt verspreid van 20-27 oktober.