Column burgemeester Janny Vlietstra

Door een fout van de redactie stond de nieuwe column van burgemeester Janny Vlietstra niet in de krant van vorige week. Daarom alsnog op deze plaats. Excuses voor het ongemak.

November is traditiegetrouw een drukke maand in bestuurlijk Nederland. Vóór 15 november moeten gemeenten hun begroting voor het komende jaar hebben vastgesteld en dus heeft de gemeenteraad zich op 6 november gebogen over onze financiële positie en de beleidsvoornemens voor 2015. Ambities zijn er genoeg, middelen des te minder. De komende jaren staan in het teken van forse bezuinigingen. Voor 2015 zijn die nog te overzien en kan eenmalig dekking worden gevonden door enkele incidentele maatregelen te nemen en een paar meevallers in te zetten. Vanaf 2016 zullen we structureel ruim anderhalf miljoen moeten bezuinigen en dat kan alleen door scherpe keuzes te maken. Een pijnlijk proces, waarin enerzijds gekeken wordt naar het verhogen van inkomsten, anderzijds naar het verlagen van uitgaven. Het college gaat daarbij middels de zgn. Begrotingswijzer advies vragen aan de inwoners van Haren. Welke voorzieningen willen zij behouden? Hoe wordt geoordeeld over het verhogen van de ozb? Een beproefd instrument om de mening van inwoners te peilen. Traditiegetrouw worden bij de behandeling van de begroting veel moties en wijzigingsvoorstellen ingediend. Zo is b.v. besloten de ozb op niet-woningen met 5% extra te verhogen om daarmee een Centrumfonds te kunnen voeden. De begroting is unaniem door de raad vastgesteld en daar ben ik blij mee.
Een van de leukste onderdelen van mijn werk vind ik de “burgermoederfunctie”. In die rol mocht ik, samen met college- en raadsleden, zo’n 100 nieuwe inwoners verwelkomen en in een rondrit kennis laten maken met alles wat Haren heeft te bieden. En dat is nogal wat! Welke gemeente van 19.000 inwoners heeft zo’n hoog voorzieningenniveau? Geen wonder dat mensen zich hier willen vestigen en wij een van de weinige gemeenten zijn die groeien!
Als burgermoeder schoof ik ook aan bij de Fair Table van het Maartenscollege. Een school die leerlingen laat kennismaken met de “Wereld” en de wereldproblematiek. Eén groep leerlingen krijgt elk jaar de kans ter plekke kennis te maken met problemen in ontwikkelingslanden. Dit jaar gaan naar Cambodja om te kijken naar de arbeidsomstandigheden in kledingateliers. Deugt het wel dat onze hippe spijkerbroeken worden gemaakt door kinderen die 12 uur per dag moeten werken? Ik ben er trots op dat het Maartens zoveel aandacht geeft aan dit soort essentiële onderwerpen en heb de leerlingen uitgenodigd na terugkomst verslag uit te brengen aan het college. Leuk om daar t.z.t. ook iets over te schrijven in Haren de Krant.