Bericht van de wandelaar naar Rome (26 juni)

Bert Romkes uit Glimmen is sinds 8 juni te voer onderweg naar Rome. Hij doet geregeld verslag.

Door Bert Romkes

Miep (mijn vrouw) is vandaag weer naar Glimmen teruggegaan om de dagelijkse gang daar weer op te pakken. Ik zal haar bijna twee maanden moeten missen. Zo lang zijn we nog nooit uit elkaar geweest. Je bent kennelijk nooit te oud om ook dat te ervaren. Ongetwijfeld brengt ook dit vernieuwing en inzicht dat sleur niet goed is. In een ‘Opsteker’ deze week kregen we van iemand een citaat van Godfried Bomans: ‘Als je er in slaagt om de sleur om te zetten in iets nieuws, dan wordt een jaar eindeloos’. Daar vertrouwen we op. Het afscheid van Miep vestigt tegelijkertijd ook mijn blik op datgene waar ik me al een tijd op aan het voorbereiden ben: moederziel alleen wandelen en ervaren wat zo iets met me doet. Maar voor het zover is gaat Michiel, onze zoon nog een weekje meelopen. We hopen deze week af te sluiten met twee dagen Benedictusberg, het klooster in Mamelis, vlak bij Vaals. De wandeling door ons Nederland vordert al aardig. Ik ben nu 350 km op weg en na de stops in Zelhem, Braamt, Millingen a/d Rijn, Groesbeek, Gennep, Vierlingsbeek en Swolgen ben ik in Venlo aangekomen. Het wandelen gaat goed en maakt de kleine dingen groot. Het nieuws van alledag raakt steeds meer op de achtergrond.
Iedere morgen, of het nu regent of niet, kijk ik weer uit naar de wandeling en de ontmoetingen die ons te wachten staan. Regen, zolang het maar niet te lang duurt, deert ons niet en met goede regenkleding aan is het zelfs leuk om in regen te lopen.
Ik schreef al eerder dat Rome deuren opent en tongen los maakt. Het Pieterpad lopen is redelijk normaal voor iedereen die we tegenkomen, maar als ze weten dat ik naar Rome loop…. Nou dan zijn we niet snel uitgepraat. In Braamt slapen we bij B&B Willem en Yvonne. Heel bijzondere mensen en niet te vergeten. We wisselen op speelse wijze (eigen) wijsheden uit: ‘Het leven is pas goed, als je wilt wat je moet’. En ook Eva, een medeloper, maakt indruk op ons. Ze is ‘wetenschepper’ en helpt mensen veranderingen in hen leven door te voeren. En zo kan ik wel doorgaan. Iedere dag herbergt weer nieuwe verrassende ontmoetingen.
De omgeving waarin we wandelen is onverminderd mooi. Bossen, heidevelden, mooie kastelen en landgoederen, uitgestrekte weilanden en akkers knopen de dorpjes waar we doorheen komen aan elkaar. Soms heel stil, verlaten en uitermate saai. Soms heel sfeervol en zou je er zo willen wonen.De invloed van grote wegen en modern verkeer is zichtbaar en vooral hoorbaar. Middenin stille bossen is ons maatschappelijk geweld nog steeds goed hoorbaar. Het zij zo. Dat is kennelijk de prijs die we ervoor moeten betalen. Maar jammer is het wel.