Nieuwe columniste Ageeth Vanderveen uit Haren

Met enige regelmaat gaat Ageeth Vanderveen uit Haren columns schrijven voor deze website. Ze haalt de inspiratie uit situaties die zij meemaakt in haar werk, maar ze zorgt ervoor dat nooit personen herkenbaar worden.

Ageeth stelt zich voor: “Ik werk als maatschappelijk werkende bij een organisatie in Groningen. In 2012 ben ik als pedagoog afgestudeerd aan de RUG en sinds 2014 heb ik een eigen praktijk als pedagoog naast mijn baan (www.ppvanderveen.nl). Ik schrijf verhalen vanuit eigen ervaringen in mijn werk.”

Column: Je weet niet hoe het is om seksueel misbruikt te worden

Door Ageeth Vanderveen, Haren

De neus van moeder raakt bijna die van mij. Haar ogen priemen zich in de mijne. Ik bestudeer de blik: wanhoop, paniek. Geen haat. Verdriet vooral. Aan haar hand een bleke peuter met piekhaar en een snottebel. Een pyjamabroekje dat bijna van het bolle buikje afglijdt. Het peutertje kijkt onverschillig, hij is dit al lang gewend. Zijn broertje op de bank doet nog wel een poging moeder te kalmeren: “waar is papa mama, mama moet papa bellen.” Moeder werkt in de prostitutie en vader handelt in cocaïne. Daarom zijn de kinderen vaak alleen ’s nachts, 4 en 2 jaar oud. Moeder is zwanger en vader slaat haar iedere dag in elkaar.
Moeder heeft zich zo voorgenomen om het beter te doen dan haar ouders. Ze is als meisje in een pleeggezin geplaatst, waar ze is mishandeld en misbruikt. Ze heeft geen basis, kan nergens op terugvallen. Kan niet functioneren in de maatschappij, haar achterdocht staat haar in de weg. Wat ze wel kan, is haar verstand op nul zetten tijdens de seks. Door als prostituee te werken, kan zij in de materiele behoeften van haar kinderen voorzien. Dat kan alleen ’s nachts, wanneer ze slapen. Overdag haalt ze haar slaap wel weer in, wanneer de kinderen voor Netflix zitten. Op die manier neemt ze haar verantwoordelijkheid als ouder. De zin ‘ouders moeten hun verantwoordelijkheid nemen’, is een holle frase. Alle ouders doen dat vanuit hun perspectief en achtergrond, het is alleen niet altijd even adequaat.
Want nee, kinderen alleen thuis laten in de nacht kan helaas niet. Je in elkaar laten slaan in bijzijn van de kinderen ook niet. Daarom breng ik moeder en kinderen naar het Toevluchtsoord. Moeder wil dat niet. Ze is bang dat haar kinderen worden afgepakt daar, in pleeggezinnen worden geplaatst en worden misbruikt. En op die manier is voor haar de cirkel dan weer rond.