Nieuwe column Huub van ’t Hek online

December 2015

Maria Stader singt

Europäische Weihnachtslieder 

Huub van ’t Hek / www.hektic.nl

Tussen mijn zevende en mijn tiende jaar was thuiskomen uit de nachtmis een feest. Als jongenssopraan had ik meegezongen in het kerkkoor. Vanaf 03.00 uur tot 07. 30 uur, onderbroken door de chocolademelk met kerstbrood tussen 05.00 en 05.30 uur op de pastorie. Na de Herdersmis van 05.30 tot 07.30 uur – Gregoriaans en heel veel kerstliedjes – naar huis. Het eerste kerstritueel was het opzetten van een grammofoonplaat met als titel “In Dulci Jubilo” , Maria Stader singt Europäische Weihnachtslieder. Heel klein, heel stil en heel moe hoorde ik haar zingen. Kippenvel, rillingen over mij ruggetje, traantjes op mijn wangen. Maria Stader zingt, het is Kerstmis.

Wat is dat toch met muziek? Waarom kan het je zo diep raken? Waarom kan het je tot op het bot ontroeren? Waarom draag je die herinnering een leven lang met je mee? Waarom hebben zangers en zangeressen mij altijd dieper geraakt dan instrumentalisten? Waarom vond ik een symfonie orkest zo veel mooier dan een kamerorkest? Waarom is die aanleg nooit veranderd? Waarom kan ik feilloos terugkeren naar dat kind dat thuiskomt uit de nachtmis?

Bij ons thuis zong Maria Stader op een 45 toeren EP. Dat was toen al heel wat. Zelf heb ik in 1967 een 33 toeren LP van haar gekocht. Omdat ik op de een of andere manier niet zonder kon. Omdat zonder haar stem Kerstmis geen Kerstmis was. Omdat de zuiverheid van haar stem mij verbond met de zuiverheid van het Kerstverhaal en de zuiverheid van de klank van het kerkkoor. Omdat Maria Stader mijn eerste levende Kersttraditie was.

Als ik nu op 24 december thuiskom uit de avondwake, loop ik als eerste naar de platenkast en vind daar tussen alle andere kerstplaten de plaat uit 1967: “In Dulci Jubilo”. En heel even ben ik weer de jongenssopraan van toen. Kerstmis, ons grote gezin en Maria Stader. Zalig Kerstfeest.