Column Ageeth Vanderveen (februari 2016)

Nieuw: Met enige regelmaat gaat Ageeth Vanderveen uit Haren columns schrijven voor deze website. Ze haalt de inspiratie uit situaties die zij meemaakt in haar werk, maar ze zorgt ervoor dat nooit personen herkenbaar worden.
Bevrijd!

Ik vraag haar waarom ze niet bij deze man weggaat. Ik wil weten of ze er over nagedacht heeft, of ze speler is of slachtoffer. Voor de buitenwereld heeft ze een geweldige jeugd gehad. Opgegroeid in Haren, aan de goede kant van het spoor. Enig kind. Dat haar ouders kil waren, kwam door haar moeilijke en opstandige gedrag. De voortdurende kritiek was bedoeld ter bescherming, in de hoop haar gedrag bij te kunnen sturen zodat ze geen uitschot zou worden. Ze werd ingeloot voor geneeskunde. Hier ontmoette ze haar man, zij werd huisarts en hij chirurg. Ze trouwden en kregen twee kinderen. Achteraf gezien heeft ze nooit van hem gehouden, hij paste gewoon goed in de volgende levensfase en leek oprecht geïnteresseerd in haar. Dat kende ze niet. Ze had geen besef van de liefde. Haar ouders zijn nog steeds blij met deze charmante man die goed voor hun dochter zorgt. Op de bruiloft hebben haar ouders in overleg met hem de door haar uitgekozen vegetarische menukaart laten vervangen door eentje met vleesgerechten. Anders zou geen enkele gast een leuke herinnering hebben gehad aan dat saladefestijn. Inmiddels is haar onverschilligheid jegens hem verworden tot haat. Hij kleineert haar, gaat vreemd en ontkent dit. Hij drinkt teveel en heeft woede uitbarstingen, waar de kinderen getuige van zijn. In de tuin scheldt hij haar uit voor hoer en hij controleert haar mail sinds hij vindt dat zij afstandelijker is geworden. Hij doet dit om haar te beschermen tegen haar impulsstoornis, verklaart hij wanneer zij hem betrapt. Toen ze wilde scheiden, dreigde hij met een vechtscheiding. ‘Je zit gevangen.’ Ze kijkt me aan, schenkt koffie bij en knikt. ‘Ik wacht nu op de dag dat hij mij vertelt dat ik niet te redden ben. Pas dan ben ik bevrijd.’