Ganzendrama in Haren, fraai verslag van familietwist in ganzenland
Door Jan Hulscher
Ganzendrama: van je kinderen moet je het maar hebben. Mensen kunnen elkaar veel aandoen, maar bij ganzen is het niet veel anders. Wat is er aan de hand? In Haren broedt al vanaf 2010 elk jaar een ouderpaartje Canadese ganzen op een klein eilandje in de vijver aan de Ereprijsweg. Rond eind april komen de eieren uit en trekken pa en ma met kun kuikens naar het aangrenzende gazon van de CBS Borg. De ouders zijn zeer oplettend. Ondanks spelende kinderen groeien de jongen daar als kool tot ze ongeveer 30 dagen oud zijn. Dan breekt er een belangrijk, maar riskant moment aan in hun prille leven, namelijk te voet tussen pa en ma in, door de bebouwde kom van Haren van de Ereprijsweg naar het Boeremapark.
Reeds zes jaren hebben pa en ma deze risicovolle uittocht met succes volbracht. Een van de redenen om naar het park te gaan is dat de ouders ongeveer een week na aankomst in de rui gaan en hun vleugelveren verliezen en niet meer kunnen vliegen. Ook is het voor de sociale ontwikkeling van de jongen belangrijk in het park in contact te komen met andere soortgenoten.
Canadese ganzen hebben het moeilijk. Ze kunnen tegenwoordig alleen nog maar veilig broeden op eilandjes waar de vos niet kan komen. Dit geldt ook voor Haren. Toch willen de kinderen, als ze volwassen zijn, ook zelf gaan broeden. Zo ook de kinderen van ons ouderpaar. In 2014 heeft een van de dochters het geprobeerd op de oever van de vijver, maar het legsel mislukte door de vele ongewilde verstoringen door spelende kinderen.
In 2015 was zij weer met haar vrijer aanwezig en nu ook twee andere zussen die samen maar één vrijer hadden en die zich met hun drieën aan het andere eind van de vijver vestigden. Deze laatste twee dochters zijn helemaal niet tot het leggen van eieren gekomen. Dochter 1 heeft het wel geprobeerd, maar opnieuw ging haar legsel verloren. Ondertussen zat ma rustig op het eilandje op haar eigen eieren te broeden. Dochter 1 hield echter de moed er in. Juist toen ze haar tweede ei van een nieuw legsel op de oever had gelegd kwamen de eieren van haar ouders uit en verhuisden pa en ma met hun jongen naar het gazon en lieten het lege nest achter. Toen moet ze gedacht hebben, ma is klaar dan kan ik mooi de rest van mijn eieren in haar nest leggen. Schoonzoon zag dat ook wel zitten en joeg gelijk de beide andere schoonzussen en vrijer de vijver uit. Zo gezegd zo gedaan. Dochter legde nog vier eieren in het ouderlijk nest die een maand later vier schattige kuikens opleverden. Intussen waren pa en ma met hun jongen al naar het Boeremapark vertrokken toen deze ruim vier weken oud waren en dochter en schoonzoon deden hetzelfde toen hun jongen net zo oud waren.
Dat is toch prachtig zou je zeggen, maar wat is nou de ellende? Die kwam later. Dit voorjaar (2016) waren dochter en schoonzoon met al hun vier kinderen al half januari aan de Ereprijsweg terug, terwijl pa en moe en de beide zussen, die elk nu een eigen vrijer hadden, pas drie weken later kwamen. Bij de gevechten die nu tussen de paren uitbraken was schoonzoon verre de sterkste. Schoonpapa en de beide zwagers hadden geen schijn van kans tegen hem. Veertien dagen hielden de schermutselingen aan, maar daarna hadden dochter en schoonzoon het rijk alleen. Op 24 maart begon dochter op het eiland te broeden. De arme ouders proberen nu een plekje te vinden bij de stationsvijver in Haren, maar deze plek is ongeschikt om te nestelen. Waar de zussen met hun vrijers zijn gebleven is onbekend.
Heb je als ouders minstens zes jaar ongestoord op het eilandje kunnen broeden en je kinderen veilig naar het Boeremapark geleid, word je door een van hen “wreed” van je sokkel gestoten en moet je vluchten. Het zijn net mensen.
Bij de foto’s
Foto 1 Dochter (GAL) met schoonzoon (AYN) met hun vier 24 dagen oude jongen op het gazon bij de Ereprijsweg (foto Eric Ebenau)
Foto 2: De ouders, pa achteraan en ma vooraan, met hun zes kinderen op weg naar het Boeremapark op 23 mei 2012 (foto Guido Meeuwissen).

5 reacties