Column door J.E. Bosch: Horen…

Horen….

Eén van oudsher bekend gezegde dat in mijn jonge jongensjaren nogal eens op mij van toepassing was luidt: ”Wie niet horen wil die moet maar voelen”, hetgeen nogal eens een (vroeger nog gezond) pak op de broek opleverde.
En als je vele tientallen jaren later tot de ontdekking komt dat dat horen niet meer is wat het vroeger was dan moet je naar “Earwash Audiciens” voor een gehoorapparaat oftewel een hoortoestel. Het verschil is mij niet geheel duidelijk.

Nu is een gehoortest vrijwel steeds gratis, dus daar valt men zich geen buil aan. Via allerlei hoge en lage piepjes komt de audicien dan al gauw tot de conclusie dat je gehoor rechts met 30% en links met 40% is afgenomen. Met nog een extra expertise van de KNO-deskundoloog ligt er dan na een week of 2 een funkelnagelneu hoortoestel in stereo voor je klaar.

Die mag je minimaal 2 weken gratis (al weer) uitproberen.
Als (niet geheel overigens) rechtgeaard vogelliefhebber stelde ik mij voor de hoge vogeltjes, de krekels en de mieren en de bijtjes op de bloemetjes weer te kunnen horen. De eerste tegenvaller. Vervolgens een van mijn mooiste CD’s opgezet. De hoge tonen knetterden a.h.w. door mijn resterende gehoorzenuwen. En mijn eigen stem???? Ik dacht aanvankelijk werkelijk dat ik iemand anders was. Maar zonder hoortoestel was ik gelukkig meteen weer mezelf. Om kort te gaan. De enige die ik met gebruikmaking van voornoemd hoortoestel beter kon verstaan was Rob Trip van het NOS journaal.

Na de proefperiode ligt het toestel nu weer netjes in het schap bij Earwash Audiciens.
Daarzonder hoor ik mijn vriendin in elk geval prima. En wat ik niet horen wil, dat voel ik dan wel. Voelt u wel??